Tarım Atıkları Kullanılarak Biyokompozit Eldesi ve Termal Mekanik Özelliklerinin İncelenmesi

Abstract

İklim yapısı, bulunduğu konum ve verimli topraklara sahip olması nedeniyle ülkemizde tarım geniş ölçüde yapılmaktadır. Tarım ürünlerinin işlenmesinden sonra büyük miktarlarda tarımsal atık oluşmaktadır. Bununla birlikte bu atıkların yaygın bir kullanım alanı henüz bulunmamaktadır. Ülkemiz fındık üretiminde dünya lideri olup her yıl büyük miktarda fındık kabuğu atığı oluşmaktadır. Bunun yanı sıra karadeniz bölgesi mısır ve pirinç üretiminde öncü bölgelerdendir. Dolayısıyla mısır ve pirinç atıkları da fazladır ve çevresel bir sorundur. Çalışmamızda iki farklı yöntem kullanılarak kütlece %5, %10 ve %15 fındık kabuğu, mısır ve çeltik atıkları içeren biyobozunur Polikaprolakton (PCL) ile kompozit filmler hazırlandı. Üretilen kompozitlerin mekanik özellikleri ve termal özellikleri araştırıldı. Polimerik yapının kristallenme yüzdesindeki değişim DSC analizleri ile belirlendi. Ayrıca biyokompozitlerin DMA analizleri ile camsı geçiş sıcaklıklarındaki değişim incelendi. Sonuç olarak, üretim yönteminin katkı maddesi ile polimer arasındaki etkileşimde ve polimer yapının krisllenme oranında etkili olduğu, bunun da mekanik özellikleri önemli ölçüde değiştirdiği belirlendi.Agriculture is widely done cause of climate structure, location and fertile soil in our country. Agricultural waste is resulted produced in large quantities after the processing of agricultural products. However, a widespread use of field these wastes is yet to be found. Our country is the world leader in hazelnut production and hazelnut shells are formed in large quantities every year. Black Sea region is taken place on the lead of producing corn and rice in our country. Therefore, corn and rice wastes are too much and an environmental problem. In our study, composite films were prepared with biodegradable Polycaprolactone (PCL) containing by mass 5%, 10% and 15%nutshell, corn and paddy wastes by using two different methods. Mechanical properties and thermal properties has investigated of produced composites. The change in the percentage of crystallization of the polymeric structure was determined by DSC analysis. In addition, changes in glass transition temperatures were investigated by DMA analysis of biocomposites. As a result, it was determined that the production method was effective in the interaction between the additive and the polymer and the rate of crystallization of the polymer structure, which significantly changed the mechanical properties.