Annelerin Bakım Verme Yükü ile Sağlık Bakım Memnuniyetleri Arasındaki İlişki

Abstract

Amaç: Araştırma, kronik hastalığı olan çocuk annelerinin bakım verme yükü ile sağlık bakım memnuniyetleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Araştırma kesitsel, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte olup, bir üniversite hastanesinde Mart-Mayıs 2019 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Araştırmanın evrenini, çocuk kliniklerinde kronik hastalık tanısı alan çocuğu yatan ve ulaşılabilen tüm anneler oluşturmuş ve belirtilen tarihlerde hastanede olan ve araştırmaya katılmak isteyen 128 anne araştırmaya dâhil edilmiştir. Veriler, Annelerin Tanıtıcı Özelliklerini Kapsayan Bilgi Formu, Bakım Verme Yükü Ölçeği ve PedsQL Sağlık Bakımı Memnuniyet Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi, SPSS 21 istatistik programında sayı, ortalama, yüzdelik dağılımlar, t-testi, varyans analizi, Kruskal-Wallis testleri ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Annelerin %45,3’ü çocuğunun kronik hastalığına bağlı gelişen bazı komplikasyonlardan dolayı en son hastanede yattıkları ve %53,1’inin 1-7 gün arasında hastanede kaldıkları belirlenmiştir. Çalışmada, üniversite mezunu annelerin bakım verme yükü ölçeği puan ortalamalarının daha düşük olduğu ve istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p<0,05). Epilepsi tanısı alan çocuğa sahip annelerin PedsQL Sağlık Bakımı Memnuniyet Ölçeği puan ortalamalarının diğer kronik tanısı olan çocukların annelerine göre daha az olduğu ve bu durumun istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Bakım verme yükü ile sağlık bakımı memnuniyet ölçeği genel puanı arasında anlamlı, negatif yönde ve zayıf bir ilişki olduğu görülmüştür (r=-0,255, p=0,004). Sonuç: Araştırmada, annelerin bakım yükleri ve sağlık bakım memnuniyetleri hafif/orta düzeyde olduğu ve bu iki ölçek arasında anlamlı, negatif yönde ve zayıf bir ilişki olduğu görülmüştür.