Pakistan Kasur-Penjab İlçelerinde Zerdeçal İşletmelerinde Etkinlik Analizi ve Yenilik Benimsenmesi

Abstract

Bu çalışma, zerdeçal işletmelerinin ekonomik sürdürülebilirliğini, etkinlilik düzeylerini tahmin etmek ve aynı zamanda etkinsizlik düzeyinin belirleyicilerini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ek olarak, bu araştırma zerdeçal işletmelerinde temel yeniliklerin neler olduğunu ve yeniliklerin benimsenmesini etkileyen faktötlerin belirlenmesini amaçlamaktadır. Ayrıca bu araştırma aynı zamanda etkinlilik düzeyi ile yeniliklerin benimsenmesi arasındaki ilişkiyi de değerlendirmektedir. Bu amaçla Kasur ilçesindeki 318 zerdeçal çiftçisinden çok aşamalı rastgele örnekleme tekniği kullanılarak kapsamlı anket yoluyla veri toplanmıştır. Zerdeçal ekiminin ekonomik uygulanabilirliğini tahmin etmek için net getiriler ve Fayda-Maliyet Oranı kullanılmıştır. Etkinlilik düzeyini tahmin etmek için girdi odaklı yöntem ile veri zarflama analizi kullanılmıştır. Etkinsizlik düzeyini etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amacıyla Tobit modeli kullanılmıştır. Ancak zerdeçal işletmeleri arasında yeniliklerin benimsenmesini etkileyen faktörleri değerlendirmek amacıyla PLS-SEM kullanılmıştır. Ayrıca, yeniliklerin benimsenmesi ile etkinlilik puanları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla bağımsız örnekli t-testi kullanılmıştır. Sonuçlar, zerdeçal çiftliklerinin 1,67 BCR'de çalıştığını ve dönüm başına ortalama 200525,50 PKR kazandığını göstermektedir. Zerdeçal işletmelerinin teknik, tahsis ve ekonomik etkinlik açısından sırasıyla 0,76, 0,87, 0,66 seviyesinde faaliyet gösterdiği tespit edilmiştir. Zerdeçal yetiştiricileri arasında su testinin (%61,9), lazerli tesviye makinelerinin (%89,3), tohum ekicilerin (%73,6) ve sırt çantası püskürtücülerinin (%79,6) nispeten yüksek oranda benimsendiği, toprak testinin benimsenme oranlarının (%37,7) olduğu bulunmuştur. ve güneş tüpü kuyuları (%24,8) daha düşük kalıyor. Yayım hizmetlerine erişim, kullanılan kredi ve çiftçi kuruluşlarına üyelik, daha yüksek çiftlik geliri, devlet desteği ve yenilikçilik düzeyi, çiftçiler arasında yeniliği benimseme puanları ile anlamlı pozitif ilişkiler göstermektedir. Toprak testi, su testi, güneş enerjisi tüpü kuyuları, lazerli tesviye makineleri, tohum ekme makineleri, sırt çantası püskürtücüleri ve kurutma makineleri dahil olmak üzere zerdeçal tarımındaki çeşitli yeniliklerin analizi, benimseyenlerle benimsemeyenler arasındaki etkinlilik seviyelerinde önemli farkları ortaya koyuyor. Sürdürülebilir ve etkinli zerdeçal tarımı için yayım hizmeti ve kredi sağlanmasına, kapasite oluşturmaya yatırım yapılması ve ürün ekimi öncesinde ve sonrasında toprak ve su testlerinin benimsenmesinin teşvik edilmesine ihtiyaç vardır.This study was carried out to estimate economic viability, the efficiciency levels of turmeric farms and also evaluate the determinants of the inefficiencies level. Additionally, this research was aimed to identify the key innovations and evaluate the factors influencing the innovation adoption among turmeric farms. Moreover, this reaseach also assessed the relationship between the efficiency levels and innovation adoption. For this purpose, data were collected from 318 turmeric farmers from district Kasur through comprehensive questionnaire by employing multistage random sampling technique. Net returns and Benfit-Cost Ratio was used to estimate the economic viability of the turmeric cultivation. Data envelopment analysis with input oriented method was used to estimate the efficiency level. Tobit model was employed to evaluate the factors influencing the inefficiencies level. However, the PLS-SEM was employed to evaluate the factors influencing the innovations adoption among turemric farms. Morover, the independent t-test was employed to determine the association between the innovation adoption and efficiency scores. Results indicate that the turmeric farms were operating at 1.67 BCR and earning on an average 200525.50 PKR per acre. It has found that the turmeric farms were operating at 0.76, 0.87, 0.66 level of techical, allocative and economically efficient, respectively. It has found a relatively high adoption of water testing (61.9%), laser levelers (89.3%), seed planters (73.6%), and knapsack sprayers (79.6%) among turmeric farmers, the adoption rates for soil testing (37.7%) and solar tube wells (24.8%) remain lower. The access to extension services, availed credit, and membership in farmer organizations, higher farm income, government support, and the level of innovativeness exhibit significant positive relationships with innovation adoption scores among farmers. The analysis of various innovations in turmeric farming, including soil testing, water testing, solar tube wells, laser levelers, seed planters, knapsack sprayers, and drying machines, reveals significant differences in efficiency levels between adopters and non-adopters. There is a need to invest in extension service and credit provision, capacity building and encourage to adopt the soil and water testing before and after crop cultivation for sustainable and efficiency turmeric farming.