Etlik Piliç Yetiştiriciliğinde Sürü Büyüklüğünün Performans Üzerine Etkileri

Abstract

Araştırma, 19 Mayıs/Samsun'da Elifece Gıda Limited Şirketi'nde 12.000 ve 20.000 kapasiteli tam çevre kontrollü iki kümeste 3 farklı dönemde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma, entansif ticari üretim koşullarında farklı grup büyüklüklerinde ve bütün sürü olarak yetiştirilen etlik piliçlerin performans, refah ve verimlilik düzeyindeki değişimlerini ortaya koymayı amaçlamıştır. Tüm denemelerde iki uygulama test edilmeye çalışılmıştır. GS (gruplandırılmış sürü) kümesinde gruplama, birinci, ikinci ve üçüncü denemelerde stoklama yoğunluğunu değiştirmeden, sırasıyla 6000 (GS 1 veya büyük GS), 4000 (GS 2 veya orta GS) ve 3000 (GS 3 veya küçük GS) piliç grupları kullanılmıştır. BS (tek sürü) kümesinde, 3 denemenin her birinde (BS 1, 2 ve 3) 20000 piliç gruplandırılmadan tek sürü halinde klasik yetiştirme uygulanmıştır. Sonuçlar, büyük ve orta gruplandırılmış GS tavuklarının kesim çağında BS'lerden daha yüksek canlı ağırlığa (CA) sahip olduğunu göstermiştir. BS 2 tavuklarında, ikinci denemede sadece diz yanığı (HB) düzeyi daha yüksek bulunmuştur (1.39'a karşı 1.17). Üçüncü denemede, BS 3 tavuklarının foot pad dermatit (FPD), HB (diz yanığı) ve BB (breast blisters) skorları, sırasıyla 1.85 ila 1.41, 1.48 ila 1.22 ve 2.27 ila 1.89'da küçük GS'lere kıyasla daha yüksek bulunmuştur. GS piliçleri, BS piliçlerine kıyasla daha fazla CA (canlı ağırlık), YT (yem tüketimi) ve daha iyi YYO (yemden yararlanma oranı) ve EPEF (Avrupa verimlilik indeksi) değerlerine sahip olmuştur. BS tavukları GS'lerle karşılaştırıldığında CA, YT ve EPEF'nin daha düşük olduğu gözlenmiştir. EPEF değeri ile refah parametreleri göz önüne alındığında, tavukların 3000'li gruplar halinde yetiştirilmesinin bütün sürü yetiştirmeye göre verimliliği %54,8'e kadar artırabileceği ortaya koyulmuştur.

The research was carried out in 3 different periods in two hencoops with full environmental control, with capacity of 12.000 and 20.000 in Elifece Food Limited in 19 Mayıs/Samsun. This study aimed to determine the changes in the performance, welfare, and productivity level of broiler chickens reared at various group sizes and non-grouped (single flock) under intensive field conditions. Two treatments were tested as a concept in all trials. In the GS (grouped flock) house, the grouping was applied at 6000 (GS 1 or large GS), 4000 (GS 2 or medium GS), and 3000 (GS 3 or small GS) broilers in the first, second and third trials, respectively, without changing the stocking density. In the BS (single flock) house, classical intensive rearing was applied without grouping the whole 20000 broilers during each of 3 trials (BS 1, 2, and 3). The results showed that large and medium GS chickens had higher BW (body weight) than BFs at slaughter age. In BS 2 chickens, only HB (hock burn) level was significantly higher in the second trial (1.39 vs. 1.17). In the third trial, the FPD (foot pad dermatitis), HB, and BB (Breast blisters) scores of BS 3 chickens were higher when compared to small GSs at 1.85 to 1.41, 1.48 to 1.22, and 2.27 to 1.89, respectively. Chickens reared in GSs had more BW, FI (feed intake), and better FCR and EPEF (European production efficiency foctor) values when compared to BS chickens. BW, FI, and EPEF were observed to be lower—while FCR (feed efficiency) was higher—when BS chickens were compared to GSs. Upon considering the EPEF value along with welfare parameters, it has been observed that rearing chickens in groups of 3000 may increase productivity by up to 54.8% according to intensive conditions.