Prenatal Sitalopram Maruziyetinin Sıçanların Motor ve Kognitif Fonksiyonları Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç: Seçici serotonin geri alım inhibitörleri gebelikte depresyon tedavisinde sıklıkla reçete edilmektedirler. Ancak bu gruptaki ilaçların teratojenik etkileriyle alakalı literatürde yeterli bilgi yoktur. Bu çalışmanın amacı; sık reçete edilen antidepresanlardan biri olan sitaloprama prenatal dönemdeki maruziyetin, sıçan yavrularının motor ve kognitif fonksiyonları üzerine etkilerinin araştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Deneylerde 12-14 haftalık gebe Sprague-Dawley sıçanlar kullanıldı. Sıçanlar üç gruba ayrıldı ve ayrı kafeslerde barındırıldılar. Tedavi gruplarına, 1 ila 18. günler arasında orogastrik gavaj ile 5 ve 20 mg/kg/gün sitalopram, kontrol grubuna ise aynı miktarda tuzlu su (2 ml/kg/gün) verildi. Doğumdan sonra gebelik süresi, canlı ve ölü yavru sayısı ve brüt malformasyon değerlendirildi. Gelişimsel parametre olarak göz açma, kulak kepçesinin ayrılması, kesici diş çıkması, tüylenme ve kilo alımı değerlendirildi. Righting refleks, negatif geotaksi ve grip response refleks gelişimini değerlendirmek için yapıldı. Motor gelişim ve kognitif fonksiyonların değerlendirilmesi için lokomotor aktivite testi, T-maze, holeboard, Y-maze, ve pasif sakınma testleri yapıldı. Bulgular: Gelişimsel parametreler, refleks, motor ve kognitif gelişim açısından tedavi grubundaki sıçanlar ile kontrol grubundaki sıçanlar arasında anlamlı bir farklılık meydana gelmedi. Sonuç: Bu çalışma ile sitaloprama maruziyetin yavrularda motor ve kognitif fonksiyonlar üzerinde değişikliğe sebep olmadığı gösterildi.