Toplumda Yaşayan Yaşlı Bireylerde Kırılganlık için Bir Risk Faktörü Olarak Ağrının Değerlendirilmesi

Abstract

AIM: This study was planned to understand the relationship between frailty syndrome and pain symptoms in individuals aged ≥65 years living in the community. METHOD: This descriptive and cross-sectional study included 260 individuals aged ≥65 years, who applied to the OMU Faculty of Medicine Family Medicine outpatient clinic between 15.06.2019 and 15.09.2019. The data were collected face to face with a questionnaire. The questionnaire included participants' sociodemographic and pain symptom characteristics, FRAIL frailty questionnaire, Mini Nutritional Assessment, Geriatric Depression Scale-15, Katz Daily Living Activity Scale, Lawton-Brody Instrumental Daily Living Activity scale, Mini Mental Status Test. RESULTS: A total of 260 elderly individuals, 146 women and 114 men, participated in the study. 32.3% of the participants were frail, 32.7% of them had severe pain, 25.4% had pain in ≥3 body parts, 50.4% had persistent pain. 48.2% of the participants were using a pharmacological treatment for their pain symptoms. Persistent pain (p=0,0042) and using pharmacological treatment (p=0,007) were identified as a risk factor for frailty. Those describing severe pain and the presence of pain in ≥3 body regions exclusively increased frailty (p<0,001). However, when evaluated together with other pain parameters, its effects on frailty were reduced. It was determined that that individuals who are obese, have a bad general health perception, have a long daily TV watching time, are addicted in activities of daily living, have nutritional deficiencies and have depression are more frail. CONCLUSION: Persistent pain was found to be a risk factor for frailty. It was observed that the localization and intensity of pain were not very significant for frailty. KEYWORDS: Comprehensive Geriatric Assessment, Frailty, Pain, Family Medicine

AMAÇ: Bu çalışmada toplumda yaşayan ≥65 yaş bireylerdeki kırılganlık sendromunun ağrı semptomu ile ilişkisinin anlaşılması amacıyla planlanmıştır. YÖNTEM: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu çalışmaya 15.06.2019 ile 15.09.2019 tarihleri arasında OMÜ tıp fakültesi Aile Hekimliği polikliniğine başvuran ≥65 yaş 260 birey katılmıştır. Veriler anket formu ile yüz yüze toplanmıştır. Ankette katılımcıların sosyodemografik ve ağrı semptomu ile ilgili özellikleri, FRAIL kırılganlık anketi, Mini Nutrisyonel Değerlendirme, Geriatrik Depresyon Ölçeği-15, Katz Günlük Yaşam Aktivite Ölçeği, Lawton-Brody Enstrümantal Günlük Yaşam Aktivite ölçeği, Mini Mental Durum Testi yer aldı. BULGULAR: Çalışmaya 146'sı (%56,2) kadın, 114'ü (%43,8) erkeklerden oluşan toplam 260 yaşlı birey katılmıştı. Katılımcıların %32,3'ü kırılgan, %32,7'sinin şiddetli ağrısı, %25,4'ünün ≥3 vücut bölgesinde ağrısı, %50,4'ü persistan karakterli ağrısı mevcuttu. Katılımcıların %48,2'si ağrı semptomları için farmakolojik bir tedavi almaktaydı. Persistan ağrı (p=0,0042) ve farmakolojik tedavi alma (p=0,007) kırılganlık için bir risk faktörü olarak tespit edildi. Şiddetli ağrı tarifleyenler ve ≥3 vücut bölgesinde ağrı varlığı kırılganlığı tek başına arttırdı (p<0,001). Fakat diğer ağrı parametreleriyle beraber değerlendirildiğinde kırılganlığa etkileri azalmıştı. Obez, genel sağlık algısı kötü, günlük TV izleme süreleri fazla, günlük yaşam aktivitelerinde bağımlı, nutrisyonel yetersizlikleri ve depresyonu olan bireylerin daha fazla kırılgan olduğu tespit edildi. SONUÇ: Persistan ağrının (OR%95 9,589(1,087-84,584) kırılganlık için risk faktörü olduğu saptandı. Ağrının lokalizasyonu ve yoğunluğunun kırılganlık için çok anlamlı olmadığı görüldü. ANAHTAR KELİMELER: Kapsamlı geriatrik değerlendirme, Kırılganlık, Ağrı, Aile hekimliği