Sinüs Tabanı Greftlemesinde Otojen Periostun Membran Olarak Uygulanması

Abstract

Amaç: Yara iyileşmesine olumlu katkıları bulunan, kemik oluşumunda etkili olan, doku reddi riski bulunmayan ve maliyet problemi yaratmayan otojen periostun sinüs tabanı greftlemesinde bariyer membran olarak kullanımının başarı düzeyini değerlendirmektir. Materyal ve Metod: Bu çalışmada 32 adet erkek Yeni Zelanda tavşanı kullanılmış ve her bir grupta 8 tavşan olacak şekilde rastgele 4 gruba ayrılmıştır. Bütün tavşanlara bilateral olarak lateral pencere tekniği ile sinüs tabanı greftleme işlemi uygulanmıştır. Birinci grupta yerleştirilen greftin üzeri açık bırakılmıştır. İkinci grupta yerleştirilen greftin üzerine, kaldırılmış olan kemik duvar geri konmuştur. Üçüncü grupta greftin üzeri sentetik membran ile kapatılmıştır. Dördüncü grupta greftin üzerine tavşanın tibiasından elde edilen otojen periost membran olarak uygulanmıştır. Tüm gruplardaki tavşanlar 6 hafta sonra sakrifiye edilerek, işlem uygulanan bölgeler oluşan yeni kemik, bağ dokusu ve osteoblastlar açısından histolojik olarak incelenmiş ve stereolojik değerlendirmeler yapılmıştır. Bulgular: 6 haftalık iyileşme periyodu sonrası, yeni kemik oluşumu bakımından en yüksek başarı oranını sentetik membran göstermiştir. Yeni kemik oluşumunda ikinci sırada bulunan otojen periost, osteoblast sayısı bakımından ilk sırada yer almıştır. Sonuç: Otojen periostun sentetik membranlara alternatif olabilecek potansiyele sahip olduğu kabul edildi. Anahtar Kelimeler: bariyer membran; otojen periost; sinüs tabanı greftleme; yeni kemik oluşumu

Aim: Evaluating the success level of autogenous periosteum in sinus lifting as a barrier membrane which contributes positively to wound healing and effective in bone formation without the risk of tissue rejection and cost problem. Material and Method: In this study, 32 male New Zealand rabbits were used and they were divided into 4 groups in which 8 rabbits were located randomly. Sinus lifting with lateral window technique was applied bilaterally to all rabbits. In the first group, upper face of the graft materials applied were left open. In the second group, the removed bone walls were placed back over the graft materials. In the third group, synthetic membranes were placed over the graft materials. In the fourth group, the autogenous periosteums obtained from tibias of the rabbits were placed over the graft materials. After 6 weeks, the rabbits in all groups were sacrificed and the operated regions were examined histologically and stereological assesments were conducted in terms of new bone formation, connective tissue and osteoblasts. Results: After 6-week recovery period, synthetic membrane showed the highest success rate in terms of new bone formation. Autogenous periosteum, which achieved the second highest success rate in terms of new bone formation, was the first in the number of osteoblasts. Conclusion: Autogenous periosteum was considered to have the potential to be alternative to synthetic membranes. Keywords: autogenous periosteum; barrier membrane; new bone formation; sinus lifting