Kronik Böbrek Yetmezliği Hastalarında Periton Diyalizine Bağlı Gelişen Peritonitler ve Nedenlerinin Retrospektif Değerlendirilmesi

Abstract

AMAÇ: Kronik böbrek yetmezliği (KBY) böbreğin ilerleyici ve geri dönüşümsüz bir hastalığıdır. Sıklığı tam olarak bilinmemektedir. Hastalar glomerulerfilrtrasyon hızı (GFR) değerlerine göre evrelendirilmektedir. GFR 15 ml/dk altında olan hastalar son dönem KBY olarak isimlendirilir. Son dönem KBY tedavisinde renal replasman tedavisi olarak uygulanan tedavi yöntemlerinden biride periton diyalizidir. Periton diyalizinin en sık mortalite ve morbidite nedeni peritonittir. Çalışmamızın amacı; periton diyalizi yapılan hastalarda peritonit nedenleri ile peritonitlerin risk faktörlerini araştırmaktır.MATERYAL METOD: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Periton Diyalizi Ünitesi' nde Haziran 2006 ile Ocak 2011 tarihleri arasında kronik böbrek yetmezliği tanısı ile takip edilen ve periton diyalizi uygulanan 68 hastada saptanan 121 peritonit atağı retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, yaşadıkları yer ve son dönem böbrek yetmezliğinin nedenlerini içeren temel demografik özellikleri, peritonit etkeni olarak izole edilen mikroorganizmalar, peritonit atak sayısı, hastaneye peritonit nedeni ile başvuru anındaki semptomlar, kaç tanesinin yatırılarak tedavi gördüğü, tanı anındaki periton diyaliz sıvısındaki kalsiyum, albumin, kolesterol,beyaz küre ve nötrofil sayılarını içeren periton diyalizi izlem formu kullanılarak retrospektif olarak incelendi. Periton diyalizine bağlı peritoniti olan hastalar iyileşenler (antibiyotik tedavisine yanıt verenler) ve iyileşmeyenler (takipte kateteri çekilen veya ölenler) olmak üzere hastalar iki gruba ayrıldı. İki grup arasında farklılık olup olmadığı karşılaştırıldı.BULGULAR: Çalışmaya katılan hastaların 36'sı (%52,9) erkek,32'si (%47,1) kadındı. Peritonit geçiren hastaların ortalama yaşları 51,2±14,3 yıldı. Hastaların 45'inde (%36,4) kültürde üreme olmadı. En sık peritonit etkeni olarak koagulaz negatif stafilokoklar ardından stafilokokus aureus, gram negatif mikroorganizmalar, mantarlar ve tüberküloz görüldü. İyileşen grup ile iyileşmeyen grup arasında periton sıvı beyazküre, nötrofil, albumin, total kolestrol, kalsiyum açısından istatiksel fark yoktu (p>0,05). Tüm hastaların ortalama albumin değeri 2,8±0,4 mg/dL idi. Hastaların hastanede kalış süreleri ile albumin düzeyi düşüklüğü arasında anlamlı ilişki bulundu (p= 0.04).SONUÇLAR: Peritonit, periton dializi yapılan hastalarda önemli mortalite ve morbidite nedenidir. En sık etken, gram pozitif mikroorganizmalardır. Antimikrobial tedaviye yanıt vermeyen hastalarda fungal ve tüberküloz peritonitler akılda tutulmalıdır. KBY hastalarında malnütrisyonun önemli göstergesi olan albumin düşüklüğü ile hastaların hastanede yatış süreleri arasında ilişki bulunmaktadır (p= 0,04). Albumin düşüklüğü peritonitlerde morbidite ve mortalite ile ilişkili önemli bir parametredir.Anahtar kelimeler: Kronik böbrek yetmezliği, periton diyalizi, peritonit

OBJECTİVE: Chronic renal failure (CRF) is a progressive and irreversible disease. Prevalence is unknown. Patients are staged according to their glomeruler filtration rate (GFR). Those with GFR of <15 ml/min are called end-stage chronic renal failure patients. Peritoneal dialysis is a renal replacement therapy in the treatment of end-stage chronic renal failure. Peritonitis is the most common cause of morbidity and mortality of peritoneal dialysis. The aim of this study is to analyze the causes of peritonitis and the risk factors of peritonitis in peritoneal dialysis patients.MATERIALS AND METHODS : One hundred twenty-one cases of peritonitis attacks of 68 patients followed up with diagnosis of chronic renal failure and whose peritoneal dialysis were performed were analyzed retrospectively between June 2006 and January 2011 at ondokuz Mayıs University?s Medical Faculty Hospital?s Peritoneal Dialysis Unit. Patients were analyzed retrospectively through employment of peritoneal dialysis follow-up form on the basis of age, gender, place of residence and basic demographic characteristics including causes of end-stage renal failure, microorganisms isolated as peritonitis factor, the number of peritonitis attacks, symptoms of peritonitis during admission to hospital, number of treatments through hospitalization and the calcium, albumin , cholesterol, white blood cell and neutrophil counts in the peritoneal dialysis fluid thereof. Patients on peritoneal dialysis were divided into two groups patients as the ones responed (those who responded to drugs therapy) and the ones unresponed (those with catheters taken out during follow-up or those who die). Whether there are differences between the two groups were compared.RESULTS: Thirty-six (%52.9) patients were male and thirty-two (%47.1) patients were female. Average age of the patients was 51.2±14.3. In 45 patients (36.4%) had negative cultures. The most common causes of peritonitis were coagulase-negative staphylococcus followed by staphilococcus aureus, gram-negative microorganisms, fungi and tuberculosis. There was no statistical difference between the responed and unresponed groups in , neutrophils, albumin, total cholesterol and, calcium (P> 0.05). All patients, mean serum albumin value is 2.8±0,4 mg/dL. A significant relationship between duration of hospitalization of patients and low albumin level (p =0.04) was found.CONCLUSİONS: Peritonitis is a significant cause of mortality and morbidity. The most common cause is gram-positive microorganisms. Fungal and tuberculous peritonitis in patients unresponsive to antimicrobial therapy should be considered. Low albumin level, the most important indicator of malnutrition and low albumin level has a relationship with the length of hospital stay (p= 0.04 ). Albumin is an important parameter associated with morbidity and mortality .Key words: Chronic renal failure, peritoneal dialysis, peritonitis