Karadeniz'deki Yüzey ve Dip Balıklarında Bazı Mikroplastik Düzeylerinin Belirlenmesi

Abstract

Bu araştırmada Karadeniz'deki palamut (Sarda sarda), istavrit (Trachurus mediterraneus), hamsi (Engraulis encrasicolus) yüzey balıkları ve barbunya (Mullus barbatus), mezgit (Merlangius merlangus) dip balıklarının mide bağırsak ve solungaç dokularındaki mikroplastik düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada kullanılan balıkların her birinden 30 adet olmak üzere toplam 150 balık, sezon mevsimi eylül-şubat aylarında hasat edilen balıkçılardan Karadeniz'in Sancaklı bölgesinden (41'17.9550'N ve 37'00.2988'E) temin edilmiştir. Balıklar soğuk zincir ile laboratuvar ortamına getirilerek balıkların mide, bağırsak ve solungaç dokuları ölçüm için hazırlanmıştır. Hazırlanan mide, bağırsak ve solungaç dokularının üzerine %10'luk 1000 mL KOH çözeltisi eklenip 60°C'de etüvde bekletilmiştir. Çözünen dokuların filtre kağıdında kurutma işlemi tamamlandıktan sonra mikroplastik ölçümleri Karadeniz İleri Teknoloji Araştırma ve Uygulama Merkezi (KİTAM)'nde Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) ile yapılmıştır. Araştırmada palamut (Sarda sarda), istavrit (Trachurus mediterraneus), hamsi (Engraulis encrasicolus), barbunya (Mullus barbatus) ve mezgit (Merlangius merlangus) balıklarının mide, bağırsak ve solungaç dokularındaki mikroplastik düzeylerinin dalga sayısı ve absorbanslarına ait % grafikler çizilmiştir. Araştırma sonucunda palamut (Sarda sarda), istavrit (Trachurus mediterraneus) ve hamsi (Engraulis encrasicolus) yüzey balıklarının en yüksek oranda mikroplastik türleri sırasıyla %29 PE, %29 PVC (mide dokularında), % 35 PP, %27 PE (bağırsak dokularında) ve %24 PP, %22 PE (solungaç dokularında) tespit edilmiştir. Barbunya (Mullus barbatus) ve mezgit (Merlangius merlangus) dip balıklarında ise en yüksek oranda mikroplastik türleri %22 PP, %17 PE (mide dokularında), %25 PP, %21 PE (bağırsak dokularında) ve %23 PP, %21 PP (solungaç dokularında) olarak belirlenmiştir.

This study aimed to determine the microplastic levels in the gastrointestinal and gill tissues of bonito (Sarda sarda), horse mackerel (Trachurus mediterraneus), anchovy (Engraulis encrasicolus) surface fish and red mullet (Mullus barbatus), whiting (Merlangius merlangus) bottom fish in the Black Sea. A total of 150 fish, 30 from each of the fish used in the study, were obtained from fishermen harvested in the September-February season from the Sancaklı region of the Black Sea (41'17.9550'N and 37'00.2988'E). The fish were brought to the laboratory environment with a cold chain and the stomach, intestinal and gill tissues of the fish were prepared for measurement. 10% 1000 mL of KOH solution was added to the prepared stomach, intestinal and gill tissues and kept in the oven at 60°C. After the drying process of the dissolved tissues on the filter paper was completed, microplastic measurements were made with Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) at the Black Sea Advanced Technology Research and Application Center (KİTAM). In the research, wave number and absorbance percentage graphs of microplastic levels in the stomach, intestine and gill tissues of bonito (Sarda sarda), horse mackerel (Trachurus mediterraneus), anchovy (Engraulis encrasicolus), red mullet (Mullus barbatus) and whiting (Merlangius merlangus) were drawn. As a result of the research, the highest rates of microplastic types in bonito (Sarda sarda), horse mackerel (Trachurus mediterraneus) and anchovy (Engraulis encrasicolus) surface fish were detected as 29% PE, 29% PVC (stomach tissues), 35% PP, 27% PE (intestinal tissues) and 24% PP, 22% PE (gill tissues), respectively. In red mullet (Mullus barbatus) and whiting (Merlangius merlangus) bottom fish, the highest rates of microplastic species were determined as 22% PP, 17% PE (in stomach tissues), 25% PP, 21% PE (in intestinal tissues) and 23% PP, 21% PP (in gill tissues).