Spor Genel Müdürlüğü'ne Bağlı Spor Tesislerinin Çağdaş İşletmecilik Anlayışı ve Uygulamaları Açısından Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada; Spor Genel Müdürlüğü'ne (SGM) bağlı spor tesislerinde mevcut işletmecilik anlayışı ve uygulamalarının ortaya konması ve sonuçların modern işletmecilik anlayışı ve uygulamaları açısından incelenmesi hedeflenmektedir. Materyal ve Metot: Çalışma; her bir coğrafi bölgede, nufusun yoğun olduğu ikişer ilde ve birer yüzme havuzunda uygulanmıştır. Çalışmaya bu illerdeki 220 havuz personeli ve 1200 kullanıcı katılmıştır. Personele Hizmet Kalitesi (HK), İnsan Kaynakları Stratejileri (İKS) ve Yenilikçilik Kapasitesi (YK) ölçekleri, kullanıcılara ise sadece HK ölçeği uygulanmıştır. İstatiksel çözümlemelerde P< 0,05 düzeyi anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Personele uygulanan HK ölçeğinden alınan toplam puanlarda; coğrafi bölgeler, eğitim durumu, üniversitelerin spor bölümünden mezun olma durumu, spor geçmişi, fiziksel aktivite durumu ve görev unvanları, arasında anlamlı fark bulunmuştur. Havuz kullanıcılarına uygulanan HK ölçeğinden alınan toplam puanlarda; coğrafi bölgeler, cinsiyet, gelir seviyesi, fiziksel aktivite durumu, tesis kullanma süreleri ve tesisten faydalanma şekilleri arasında anlamlı fark saptanmıştır. Sonuç: Personel ve kullanıcıların hizmet kalitesinden aynı oranda ve ölçek sınıflamasına göre orta düzeyde memnun olduğu görülmüştür. HK toplamına; personelin ort:124,70 puan, kullanıcıların ort:126,14 puan verdikleri ve aralarında anlamlı fark olmadığı tespit edilmiştir. HK, İKS ve YK arasında yüksek oranda ilişki bulunmuş olup, spor işletmelerinde; İKS'nin işlevsel olması ve YK'nin yüksek olmasının HK'yi olumlu yönde etkilediği görülmektedir. Akademik ve fiili olarak spor eğitimi almış bireylerin spor işletmelerinde görev alması hizmet kalitesini artırmaktadır. Anahtar Kelimeler: Hizmet kalitesi; İnsan kaynakları; Spor işletmeciliği; Yenilikçilik.

Aim: The aim of this study is to find out the existing management perspective and practices of sports facilities of General Directorate of Sports (SGM) and to analyze the results in terms of modern management perspective and practices. Material and Method: The study was conducted in one swimming pool of two densely populated cities in each geographical region. 220 pool staff and 1200 users in these cities participated in the study. The staff was given Service Quality (SQ), Human Resources Strategies (HRS) and Innovativeness Capacity (IC) scales, while the users were given only SQ scale. P< 0.05 was considered as significant in statistical analyses. Results: In total scores from SQ scale given to staff, significant differences were found between geographical regions, state of having graduated from sports department of universities, sports history, state of physical activity and job titles. In total scores from SQ scale given to pool users, significant differences were found between geographical regions, gender, level of income, state of physical activity, duration of using facilities and ways of making use of the facilities. Conclusion: It was found that the staff and users were similarly pleased with the service quality and in moderate levels according to scale classification. It was found that the staff gave an average of 124.70 points to service quality, while users gave an average of 126.14 points and no significant difference was found between them. A high association was found between SQ, HRS and IC and it was found that in sport facilities, functional HRS and high IC positively influenced SQ. It was found that service quality increased when academics and individuals trained in sport worked in sport managements. Keywords: Human resources; Innovation; Service quality; Sport management.