Piezoinsizyon Tekniğinin Ortodontik Diş Hareketi Üzerine Olan Etkilerinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, piezoinsizyon (PZS) tekniğinin ortodontik diş hareketi üzerine olan etkilerinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Çalışmaya dahil edilen 32 hasta piezoinsizyon (PZS) (17) ve kontrol (CONT) (15) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Seviyeleme sıralama sonrasında çalışma grubunda kanin distalizasyonunun başında PZS uygulaması yapıldı. Kontrol grubunda ise kanin distalizasyonunda konvansiyonel yöntemler kullanıldı. Her iki grupta da ankaraj kontrolü için mini vidalardan yararlanıldı ve kanin retraksiyonu ortalama 150 gr kuvvet uygulayan NiTi coillerle yapıldı. Çalışmada tedavi başı, distalizasyon başı, distalizasyon 1., 4., ve 8. hafta aşamalarında elde edilen alçı ve dijital modeller üzerinden diş hareket miktarı ve hızı, dişlerin hareketleri esnasındaki eksen eğimleri, molar dişlerdeki ankraj kaybı belirlenmiş ve periodontal dokulardaki değişiklikler incelenmiştir. Bulgular: Çalışmamızda 8 haftalık takip sonucunda üst çenede PZS grubunda diş hareket miktarı daha fazla görülmesine rağmen CONT grubuna kıyasla aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Alt çenede de gruplar arasında kanin distalizasyon hızı ve miktarı arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Kanin rotasyonu ve kanin distale devrilmesinde alt çenede PZS ve CONT arasında farklılık bulunmamıştır. Üst çenede sadece 8. haftada tipping miktarı PZS grubunda daha fazla bulunmuştur. Molar ankrajında ise üst çenede gruplar arasında farklılık yokken, alt çenede 4. ve 8. haftalarda PZS grubundaki molar ankraj kaybı anlamlı miktarda fazla bulunmuştur. Sonuç: Çalışmanın bulguları ışığında piezoinsizyon tekniğinin kanin distalizasyonu aşamasında diş hareket hızı ve miktarı üzerinde belirgin bir etkisinin olmadığı söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Hızlı diş hareketi; Kanin distalizasyonu; Periodontal sağlık; Piezoinsizyon.

Aim: The aim of this study was to investigate the effects of piezocision technic on the orthodontic tooth movement. Material and Method: In this study, 32 individuals were divided into two groups as PZS (17) and control (15). After levelling and alignment, PZS was performed at the start of the canine distalization period in the study group. The canine distalization was performed with conventional methods in the control group. In both groups, miniscrews were used for anchorage control and canine retraction was accomplished by using NiTi coils with an approximate force level of 150g. The amount and rate of tooth movement, inclination changes, molar anchorage loss were identified on plaster and digital models which taken from patients at the beginning of treatment, 0, 1, 4, 8 weeks of distalization period. Periodontal tissue changes were also examined at the same time intervals. Results: After 8 weeks of follow-up, although the amount of tooth movement in the upper jaw was more in the PZS group, the difference between the groups was not statistically significant. In the lower jaw, there were no significant difference between the groups in terms of the amount and the rate of canine distalization. No difference in canine rotation and canine tipping was also observed between the groups in the lower jaw. In the upper jaw, the amount of tipping at the 8. week were significantly higher in PZS group than those of CONT group. No difference in anchorage loss was observed between the groups in the upper jaw, but in the lower jaw molar anchorage loss was more in the PZS group at 4. and 8. weeks of distalization. Conclusion: According to the results of this study it can be concluded that the PZS does not have significant effect on the rate and amount of tooth movement during canine distalization. Keywords: Canine distalization; Periodontal health; Piezocision; Rapid tooth movement.