Büyüme Faktörlerinden Zengin Plazma (PRGF)'nın, Kemik Rejenerasyonunda Kullanılan Farklı Greft Materyallerinin İyileşmesi Üzerine Etkisinin Deneysel Olarak İncelenmesi

Abstract

Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, greftlerin (otogreft, allogreft, ksenogreft) PRGF ile kombine edilmesinin erken dönemde (4 hafta) kemik iyileşmesi üzerine etkisinin histolojik ve radyolojik olarak araştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Bu çalışmaya 6 aylık 12 adet erkek Yeni Zelanda Tavşanı dahil edildi. Tavşanlar rastgele 2 ana gruba ayrıldı. Kontrol gruplarında farklı defektlere otogreft (KO grubu), allogreft (KA grubu) ve ksenogreft (KK grubu) uygulandı. PRGF gruplarında ise farklı defektlere otogreft + PRGF (PO grubu), allogreft + PRGF (PA grubu) ve ksenogreft + PRGF (PK grubu) uygulandı. Denekler cerrahi operasyondan 28 gün sonra sakrifiye edildi. Defektlerde ki kemik dokusu, bağ dokusu ve yeni damar dokusu miktarları stereolojik olarak, kemik yoğunluğu ise radyolojik olarak değerlendirildi. Bulgular: Stereolojik incelemeler sonucunda, PRGF kullanılan bütün gruplarda ki kemik miktarı kontrol gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,00). PRGF kullanılan gruplarda kontrol gruplarına göre bağ dokusu miktarının daha az, yeni damar dokusu hacminin ise daha fazla olduğu görüldü (p=0,00). Radyolojik incelemeler kemik yoğunluğunun yalnızca PA ile KA grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede fazla olduğunu (p<0,05) diğer gruplar arasında ki farkın ise anlamsız olduğunu ortaya koydu (p>0,05). Sonuçlar: Otogreftlerin, allogreftlerin veya ksenogreftlerin tek başlarına kullanımları ve PRGF ile karıştırılarak kullanımları karşılaştırıldı. Sonuç olarak bu greftlerin PRGF ile karıştırılarak kullanılmasının eken dönemde kemik iyileşmesini artırdığı bulundu.

Aim: The aim of this thesis is to investigate histologically and radiologically the effect of Plasma Rich in Growth Factor (PRGF) mixed with grafts (autograft, allograft and xenograft) on the ossification of critical size defects in rabbit calvaria in the early period (4 weeks). Materials and Methods: Twelve New Zealand male rabbits (6 months old) were included in this study. Subjects were randomly divided into two groups. Autograft (KO group), allograft (KA group) and xenograft (KK group) were applied to different defects in the control groups. In the PRGF groups, autograft + PRGF (PO group), allograft + PRGF (PA group) and xenograft + PRGF (PK group) were applied to different defects. All subjects were sacrificed 28 days after surgery. The amounts of bone, connective tissue and neoangiogenesis in the defects were evaluated stereologically, and bone density in the defects were evaluated radiologically. Results: As a result of the stereological examinations of our study, in all groups using PRGF, the amount of bone in the defects was higher than the control groups and the differences between these groups were statistically significant. (p=0,00). The amount of connective tissue was lower in PRGF groups than control groups (p = 0.00) and the amount of neoangiogenesis was higher in PRGF groups than control groups (p = 0.00). As a result of radiological examinations, bone density was higher in the PRGF group than in the control group. However, this difference was statistically significant only between PA and KA groups (p <0.05). When the other groups were compared, the difference was statistically insignificant (p> 0.05). Conclusions: The use of autografts, allografts or xenografts alone and their use with PRGF were compared. As a result, it was found that mixing these grafts with PRGF increased bone healing.