Adheziv Kapsülit Hastalarında PNF (Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon) Uygulamasının Eklem Hareket Açıklığı, Ağrı ve Omuz Fonksiyonları Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Donuk omuz, omuz eklem kapsülünün kalınlaşması ve fibrozisi ile karakterize, ağrı ve eklem hareket kısıtlılığına yol açan inflamatuar bir durumdur. Bu çalışma, donuk omuz hastalarında PNF (Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon) uygulamasının eklem hareket açıklığı, ağrı ve omuz fonksiyonları üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Araştırmaya katılan 32 birey, basit randomizasyonla klasik fizyoterapi ve PNF grubu olarak ikiye ayrıldı. Her iki grup, haftada 3 gün, 6 hafta boyunca sıcak uygulama (Hotpack) ve Transkutanöz Elektriksel Sinir Stimülasyonu (TENS) içeren toplam 18 seans standart fizyoterapi aldı. Klasik gruba klasik egzersizler, PNF grubuna ise skapular patern (anterior elevasyon, posterior depresyon, posterior elevasyon, anterior depresyon) ve üst ekstremite fleksiyonabduksiyon-dış rotasyon paterninde PNF'in fasilitasyon teknikleri uygulandı. Ağrı şiddeti Visual Analog Scale (VAS), omuz fonksiyonları Shoulder Pain and Disability Index (SPADI) ve Basit Omuz Testi (BOT), skapular diskinezi Lateral Scapular Slide Test (LSST), eklem hareket açıklıkları ise gonyometre kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Demografik özellikler açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Ağrı skorlarında iki grupta da grup içinde istirahat, aktivite ve gece ağrısında anlamlı azalmalar gözlendi (p<0,05). Ancak gruplar arasında fark saptanmadı (p>0,05). Eklem hareket açıklıklarında ise klasik fizyoterapi grubunda fleksiyon (p=0,042), abdüksiyon (p=0,049) ve dış rotasyon (p=0,015) hareketlerinde daha fazla artış görüldü. İç rotasyon, ekstansiyon ve addüksiyon hareket açıklıklarında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,533, p=0.377, p=0,818). SPADI ve BOT skorlarında ise her iki grupta grup içinde anlamlı iyileşme kaydedildi (p<0,001), ancak gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Skapular diskinezi değerlendirmesinde her iki grupta da grup içi skapular diskinezi ölçümlerinde tedavi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme olmadığı gözlendi (p>0,05). Sonuç: Donuk omuz hastalarında hem klasik fizyoterapi hem de PNF uygulamalarının ağrı, eklem hareket açıklığı ve omuz fonksiyonlarını iyileştirdiği, ancak PNF'in klasik tedaviye üstünlük sağlamadığı belirlendi. Anahtar Sözcükler: Donuk Omuz, Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon (PNF), Ağrı, Eklem Hareket Açıklığı, Omuz Fonksiyonu, Klasik Fizyoterapi

Objective: Frozen shoulder is an inflammatory condition characterized by thickening and fibrosis of the joint capsule, resulting in pain and restricted range of motion. This study aimed to investigate the effects of Proprioceptive Neuromuscular Facilitation (PNF) on range of motion, pain, and shoulder function in patients with frozen shoulder. Materials and Methods: Thirty-two individuals were randomly assigned to either a conventional physiotherapy group or a PNF group using simple randomization. Both groups received a total of 18 sessions of standard physiotherapy over six weeks (three times per week), including hot pack application and Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS). The conventional group performed standard exercises, whereas the PNF group received facilitation techniques using scapular patterns (anterior elevation, posterior depression, posterior elevation, and anterior depression) and upper extremity flexion-abduction-external rotation patterns. Pain severity was assessed using the Visual Analog Scale (VAS); shoulder function was evaluated using the Shoulder Pain and Disability Index (SPADI) and the Simple Shoulder Test (SST); scapular dyskinesis was measured with the Lateral Scapular Slide Test (LSST); and range of motion was assessed with a goniometer. Results: No statistically significant differences were found between the groups in terms of demographic characteristics (p>0.05). Both groups demonstrated significant within-group reductions in resting, activity-related, and night pain scores (p<0.05); however, no significant differences were observed between groups (p>0.05). The conventional physiotherapy group showed significantly greater improvements in flexion (p=0.042), abduction (p=0.049), and external rotation (p=0.015) range of motion. No significant between-group differences were found for internal rotation, extension, or adduction (p=0.533, p=0.377, p=0.818). Both groups exhibited significant within-group improvements in SPADI and SST scores (p<0.001), but no significant differences were detected between groups (p>0.05). In scapular dyskinesis assessment, neither group showed statistically significant withingroup improvements following treatment (p>0.05). Conclusion: Both conventional physiotherapy and PNF interventions improved pain, range of motion, and shoulder function in patients with frozen shoulder. However, PNF did not demonstrate superiority over conventional therapy. Keywords: Frozen Shoulder, Proprioceptive Neuromuscular Facilitation (PNF), Pain, Range of Motion, Shoulder Function, Conventional Physiotherapy