3b Yazıcı İle Üretilen Daimi Kron Restorasyonlarına Uygulanan Klinik Polisaj İşlemlerinin Yüzey Pürüzlülüğüne ve Streptococcus Mutans Adezyonuna Etkisinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Üç boyutlu yazıcı ile üretilen daimi kron restorasyon materyaline uygulanan farklı yüzey bitim işlemlerinin yüzey pürüzlülüğü ile Streptococcus mutans adezyonu üzerine etkisini ve aralarındaki korelasyonu araştırmaktır. Materyal ve Metod: 3B yazıcı ile üretilmiş, ışıkla sertleşen seramik dolgulu metakrilat bazlı bir rezin olan VarseoSmile Crown plus (BEGO Bremen, Germany) materyalinden 10 mm çapında ve 1,5 mm kalınlığında disk şeklinde 7 grup, toplam 70 adet örnek hazırlanmıştır (N=70) (n=10). Cilalamada; çok aşamalı aluminyum oksit disk sistemi (Sof-lex disk), iki aşamalı ikili spiral polisaj sistemi (Sof-lex spiral) ve ışıkla polimerize olan rezin glaze materyali Optiglaze Color (GC, ABD) kullanılmıştır. Yüzey pürüzlülüğünün ölçülmesi için, Atomik Kuvvet Mikroskobu (AFM) kullanılmıştır. Mikrobiyal tutulumunun araştırılması için materyaller, S. mutans ATCC 25175 standart suşu ile inkübe edilmiş, yayma ekimi ve sonrasında koloni sayımı yapılmıştır. Bakteri adezyonu yapılmış ve yapılmamış her gruptan birer tane örneğin yüzeyi Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) ile görüntülenmiştir. Yüzey pürüzlülüğü ve bakteriyel adezyon değerlerinin normallik analizi için Shapiro-Wilk, varyans homojenliği için Levene testi; grup farklılıkların değerlendirilmesi için ise tek-yönlü ANOVA ve Tukey HSD çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Yüzey pürüzlülüğü ile bakteri adezyonu arasındaki ilişkiyi belirleyebilmek için Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Bulgular: Yüzey pürüzlülüğü için Tukey Çoklu Karşılaştırma test sonuçlarına göre (p<0,05) kontrol (K) grubu ile diğer gruplar arasında anlamlı farklılık gözlemlenmiştir. En düşük ortalamalara sahip olan; mekanik polisaj ve optiglaze (MP+O), sof-lex disk ve optiglaze (D+O) ve sof-lex spiral ve optiglaze (S+O) grupları arasında anlamlı bir fark tespit edilmezken; mekanik polisaj (MP), sof-lex disk (D), sof-lex spiral (S) grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yine yapılan aynı test ile S. mutans adezyon değerleri karşılaştırmasında ise K ile MP grubu arasında fark bulunmazken; K grubu ile D, S, MP+O, D+O, S+O grupları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Yüzey pürüzlülüğü ve S. mutans adezyonu arasında Pearson-korelasyon testine göre %44,9'luk pozitif yönlü anlamlı (p<α) bir ilişki olduğu %95 güven düzeyinde tespit edilmiştir. Sonuç: Yüzey pürüzlülüğünün giderilmesinde kullanılan polisaj yöntemlerinin pürüzlülüğü azaltmada etkili olduğu; optiglaze uygulaması ilave edilen grupların en iyi sonuçları gösterdiği gözlemlenmiştir. Çalışmaya dahil edilen gruplar içinde pürüzlülüğün fazla olduğu yüzeylerde S. mutans adezyonunun arttığı tespit edilmiştir. Anahtar Sözcükler: 3B Yazıcı, Yüzey Pürüzlülüğü, Polisaj Yöntemleri, Bakteriyel Adezyon

Purpose: The aim of this study is to investigate the effect of different surface finishing treatments on surface roughness and the correlation of Streptococcus mutans adhesion applied to 3D-printed permanent crown restoration materials. Material and method: A total of 70 disk-shaped samples with a diameter of 10 mm and a thickness of 1.5 mm were prepared from VarseoSmile Crown Plus (BEGO Bremen, Germany), a light-curing ceramic-filled methacrylate-based resin produced using the 3D printer (N=70) (n=10). For surface finishing methods; A multistage aluminum oxide disk system (Sof-lex disk), a two-stage double spiral polishing system (Sof-lex spiral), and a light-cured resin glaze material Optiglaze Color (GC, USA) were applied. To measure surface roughness, an Atomic Force Microscope (AFM) was used. To investigate microbial involvement, the materials were incubated with S. mutans ATCC 25175 standard strain, smear cultivation and subsequent colony counting were performed. The surface of one sample from each group, with and without bacterial adhesion, was imaged with a Scanning Electron Microscope (SEM). Shapiro-Wilk test was used for normality analysis of surface roughness and bacterial adhesion values, while Levene test was used for homogeneity of variance. One-way ANOVA and Tukey HSD multiple comparison tests were used to evaluate group differences. Correlation analysis was applied to determine the relationship between surface roughness and bacterial adhesion. Results: According to the Tukey Multiple Comparison test results for surface roughness (p <0.05), a significant difference was observed between the control (K) group and the other groups. No statistically significant difference was found among the groups with the lowest averages, including mechanical polishing and optiglaze (MP+O), sof-lex disc and optiglaze (D+O), and sof-lex spiral and optiglaze (S+O); as well as mechanical polishing (MP), sof-lex disc (D), sof-lex spiral (S) groups. In the comparison of S. mutans adhesion values with the same test, there was no difference between the K and MP groups. However, a significant difference was found between group K and groups D, S, MP+O, D+O, S+O. According to the Pearson-correlation test, a 44.9% positive significant (p<α) relationship between surface roughness and S. mutans adhesion was determined at a 95% confidence level. Conclusion: It was observed that polishing methods were effective in reducing surface roughness and groups with added optiglaze application showed the best results. It has been found that S. mutans adhesion increases on surfaces with excessive roughness among the groups included in the study. Keywords: 3D Printer, Surface Roughness, Polishing Methods, Bacterial Adesion