Üniversite Düzeyinde Yabancı Dil Olarak İngilizce Öğrenenlerin İletişim Kurma İstekliliğini Etkileyen Faktörlerin Araştırılması

Abstract

Günümüz modern dünyasında, yabancı dil olarak İngilizce öğretimindeki temel amacın, zaman içerisinde yapısalcılıktan iletişimsel eyleme evrildiği yadsınamaz. Dil öğrenimi ve iletişimin yakından bağlantılı olduğu gerçeği ikinci dil öğreniminde iletişim kurmayı seçmede önemli rolü olan öz iletişim ve kişiler arası iletişim ile ilgili dinamikler konusunda farkındalık kazanmanın gerekliliğini ortaya koymuştur. Dolayısı ile, elde edilen farkındalık, öğrencilerin ikinci dil öğreniminde iletişim kurma istekliliğine ilişkin faktörlerin araştırılmasına yönelik ilgiyi artırmıştır ve ikinci dil öğreniminde konuşma istekliliğini farklı bağlamlarda araştırmak için tanıtılan modeller ve teoriler, konu ile ilgili ilerleyen zamanlarda gerçekleştirilen çalışmalara ışık tutmuştur. Öte yandan, ikinci dil öğreniminde iletişim kurma istekliliği üzerine kapsamlı çalışmalar yapılmış olmasına rağmen, literatürde ele alınması gereken eksiklikler bulunmaktadır. Dikkate değer noktalardan biri, ikinci dil öğreniminde iletişim kurma istekliliği ile ilgili yapılan çalışmaların, bu kavramın farklı boyutlarda analizi konusunda yetersiz kalmasıdır. Yapılan çalışmaların çoğu, İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenenlerin iletişim kurma istekliliğini belli boyutlarda incelemekle sınırlı kalmıştır. Ayrıca çalışmaların çoğunlukla batı ülkelerinde yapıldığı gözlenmektedir. İlgili literatürdeki boşluklar, ikinci dil öğreniminde konuşma istekliliği üzerine daha fazla bilgi sağlamak adına bu çalışmanın ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışma, iletişim kurma istekliliğini ve bu istekliliğin çeşitli faktörlerle olan ilişkisini derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, mevcut çalışma 207 Türk öğrencinin katılımıyla karma yöntem araştırma tasarımı kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmanın bulguları, katılımcıların iletişim kurma istekliliğini belirlemede çeşitli bireysel ve bağlamsal faktörlerin önemli bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışma, Türkiye'de İngilizce yeterliliğini geliştirmeye yönelik dil politikaları ve girişimleri için değerli pedagojik çıkarımlar sunmaktadır.In today's modern world, it is an undeniable fact that the main purpose of teaching English as a foreign (EFL) language has evolved over time from structuralism to communicative action. Given the inextricable bond between language learning and communication, it is vital to raise awareness about the dynamics of self-communication and interpersonal communication, which have an important role in choosing to communicate in second language learning. Thus, the newfound understanding has sparked a greater enthusiasm for research into the variables that influence second language (L2) learners' engagement to effective communication, and the models and theories introduced to explore students' willingness to communicate (WTC) in a variety of second language learning settings have shed light on future research. Yet, despite the wealth of research on communicative motivation in L2 acquisition, several gaps in the literature still need to be addressed. Remarkably, there has been a dearth of research on the aforementioned topic, making it difficult to fully understand the many facets of this notion. The vast bulk of studies on WTC have, for the most part, been conducted in western nations and have focused on a fairly restricted set of features. The lack of relevant prior literature necessitated the current study to bridge the information gap about the role of L2 WTC in the Turkish context. Accordingly, the current study aimed to delve into the concept of WTC and investigate its relevance to a variety of factors. To achieve its objective, a mixed methods research design was employed in the study, which involved 207 Turkish EFL learners. The findings suggest that both internal and external factors contribute significantly to the WTC of Turkish EFL students. In this regard, the study provides valuable pedagogical implications for language policies and initiatives aimed at improving English proficiency in Turkey.