Derlenmiş Türk Halk Masallarının Çocuk Edebiyatı İçin Yeniden Yazılması

Abstract

Yazarların meslekî gelişimleri açısından gerekdünyada gerekse ulusal sınırlar içerisinde yazılan hereser önemli birer kaynaktır. Bir yazarı farklı ve kalıcıkılan şey, kültürünü oluşturan dinamiklerdenhaberdar olması ve edindiği birikimi kendi öznelpenceresinden aktarabilmesinde gizlidir. Yaratıcıyazarlık uygulamalarıyla yazabilmenin atmosferi,yazının teknik hususları, edebî modalar ve estetikgibi birçok husus öğretilebilir bir ortama taşınmıştır.Dünya literatüründe yaratıcı yazarlığa dair yapılanatölye çalışmalarında \"Masalları Yeniden Yazmak\"programı özellikle çocuk edebiyatı için işlek bir hâlegetirilmeye çalışılmaktadır. Türk çocuk edebiyatıaçısından masalların yerli bir unsur olarak yenidenyazılması hususu sınırlı sayıdaki yazar tarafındandenenmektedir. Somut olmayan mirasıaktarabilecek en önemli kaynaklardan birisi olan buedebî türün, Keloğlan dışında, ortak hafızadaki yeriyabancı masallara terk edilmiş durumdadır. Buaraştırmada masalların Türk edebiyatındakullanılışına genel bir çerçeve içerisinde bakılmayaçalışıldı. Çocuk edebiyatının önemli kıstaslarındançocuğa görelik ilkesiyle Halk Edebiyatı sahasındaderlenmiş bazı masalların kurgu ve diline dairtekliflerle yazı dilinin sözlü kültürden ayrılanözellikleri üzerinde duruldu. Yücel Feyzioğlu'nunTatar Türklerinden derlenmiş Saran ile Yumart adlımasala uyguladığı yeniden yazma tekniğiörneklendirilerek çocuklara yönelik yazarlıkfaaliyetleri için akademik birikimden faydalanmayadikkat çekildi.