İlave Işık Uygulamasının Kompozit Rezin Yüzey Sertliğine Etkisinin İn-vitro Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı; kompozit rezinlerde tesviye ve cila sonrası ilave ışık uygulamasının yüzey sertliğine etkisini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Materyal ve metot: Bu çalışmada restoratif materyal olarak Filtek Z 550, FiltekSilorane, Gradia Direkt Anterior, Quixfil, Ceram-X Mono kullanıldı. Her bir restoratif materyalden 8 mm çapında ve 2 mm kalınlığında toplam 300 örnek hazırlandı. Bütün örneklere 3M Espe Sof-Lex XT kullanarak tesviye ve polisaj işlemi gerçekleştirildi. Örnekler, ilave ışık uygulanan ve uygulanmayan (kontrol grubu) olarak 2 gruba ayrıldı. İlave ışık uygulanan örnekler ise nemli ve kuru ortamda ışık uygulanan gruplara bölündü. Bu gruplar son olarak ışık süresine göre 10 sn ve 20 sn olarak ayrıldı. Örneklerin yüzey sertliği Barcol yüzey sertlik ölçüm cihazı kullanılarak ölçüldü. İstatistiksel değerlendirme tek yönlü varyans analizi, çift yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey çoklu karşılaştırma testi ile yapıldı. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre, ilave ışık uygulandıktan sonra Quixfil, Filtek Z 550 ve Filtek Silorane materyallerinde istatistiksel olarak önemli bir değişiklik görülmemiştir. Gradia Direct Anterior ve Ceram-X Mono ek ışık uygulamasından istatistiksel açıdan anlamlı olarak etkilenmiştir. Gradia Direct Anteriora ek ışık uygulamasının kuru ve nemli ortamları arasında istatistiksel açıdan fark görülmemiştir. Ceram-X Mono'ya kuru ortamda 20 sn ek ışık uygulaması sonucu oluşan yüzey sertliği nemli ortama göre istatistiksel açıdan farklı olduğu ortaya çıkmıştır (p<0.05). Sonuç: Kompozit rezinlere tesviye ve cila sonrası ilave ışık uygulaması kompozit rezinlerin doldurucu oranına göre gerçekleştirilmelidir. Gradia Direkt Anterior ve Ceram-X Mono için ilave ışık süresi, olası pulpa zararından kaçınmak için 10 sn olması önerilmektedir.

Aim: The aim of this study was to examine comparatively the effect of surface microhardness of the additional light curing in composite resins after finishing and polishing procedures. Material and method: Filtek Z 550, Filtek Silorane, Gradia Direct Anterior, Quixfil, Ceram-X Mono were used as a restorative material. A total of 300 samples with a diameter of 8 mm and thickness of 2 mm were prepared for all restorative materials. Finishing and polishing procedures were performed by using 3M Espe Sof-Lex XT for all samples. The samples were divided into 2 groups which were additional light curing applied and not applied. The samples which were additional light curing applied were divided into subgroups that one applied light in a humid and dry environments. Finally, these groups were divided according to 10 sec and 20 sec light-time. Surface hardness of the samples was measured with a Barcol surface hardness measurement device. One way analysis of variance, two way analysis of variance (ANOVA) and Tukey's Multiple Range Test were used for statistical analysis. Findings: Statistical analysis showed that after the additional light curing there was not statistically significant change in Quixfil, Filtek Z 550 and Filtek Silorane. Additional light curing increased the surface hardness for Gradia Direct Anterior and Ceram-X Mono groups. Dry and humid environment of additional light curing didn't effect the surface hardness for Gradia Direct Anterior. Surface hardness that is formed by 20 sec additional light curing in dry environment to Ceram-X Mono statistically different according to humid environment (p<0.05). Result: According to filler content of composit resins after finishing and polishing additional light curing to composite resins should be applied. To avoid possible pulp damage 10 sec additional light curing is recommended for Gradia Direct Anterior and Ceram-X Mono.