Türkiye'deki Ürolog ve Jinekologların Aşırı Aktif Mesane ve Tedavisi Hakkındaki Yaklaşımları: Anket Çalışması

Abstract

Amaç: Bu çalışmada aşırı aktif mesanenin (AAM) yönetiminde ürolog ve jinekologların yaklaşımlarını gözden geçirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntemler: On iki sorudan oluşan bir anket 375 ürolog ve 46 jinekolog tarafından cevaplandırıldı. AAM hastalarıyla karşılaşma sıklığı, konservatif tedavi hakkındaki görüşleri, antikolinerjik kullanımı ve refrakter AAM ile ilgili deneyimleri karşılaştırıldı. Bulgular: “Günlük pratiğinizde ne sıklıkla AAM hastalarıyla karşılaşıyorsunuz?” sorusuna ürologlar %10- 25 jinekologlar %50 cevabını verdi (<0,001). En sık karşılaşılan şikayet ürologlar tarafından %51,1 ve jinekologlar tarafından %64,8 oranla sıkışma hissi olarak bildirildi. Sorgulama formu ve mesane günlüğü kullanım oranları her iki bölüm arasında benzer bulundu (%23,9 ile %25,1, p=0,892). Ürologların %38,6’sı ve jinekologların %50’sinin tedavide ilk basamak olarak konservatif tedavileri önerdiği gözlendi (p=0,049). Konservatif tedavileri uygulamada en büyük güçlüğün hastaların sosyo kültürel seviyelerinin düşük olmasıolarak bildirildi (%54,3’e karşı %37, p=0,012). Ürologların %55,7’si ve jinekologların %64’ü antikolinerjik seçiminde en önemli faktörün yüksek etkinlik olduğunu belirttiler (p=0,371). Antikolinerjiklerin en sık gözlenen yan etkisinin ağız kuruluğu olduğu bildirildi (%76,3 ile %74,5). Antikolinerjiklerin en sık bırakılma nedeninin hastaların yan etkileri tolere edememeleri olduğu bildirildi (%48 ile %47,8, p=0,697). İlk antikolinerjiğe yeterli cevap alınamadığı takdirde değişik bir molekülün denenmesi ürologların %56,9’u jinekologların %59,6’sı tarafından yanıtlandı ve yüksek doz uygulaması ise ürologların %36,9’sı ve jinekologların ise %38,5’i tarafından tercih edilmekteydi (p=0,279). Refrakter AAM tanısı için en az 3 ay boyunca ilaç kullanılması gerekliliği her iki uzmanlık dalı hekimleri tarafından benzer oranda yanıtlandı. Antikolinerjik tedaviye yanıtsız olgularda ürologların %68’i ve jinekologların %56,5’i ürodinamik inceleme planlanması gerekliliğini bildirdi (p=0,093). Sonuç: Ürologların ve jinekologların AAM konusundaki yaklaşımları bir kaç istisna dışında güncel kılavuzları yansıtmaktadır. Ürologlar mesane günlüğü ve sorulama formlarını daha az uygularken, jinekologlar ise refrakter AAM de ürodinamiyi daha az tercih etmektedir. Her iki uzmanlık dalında da konservatif tedaviler hastaların düşük sosyo-kültürel seviyelerine bağlı olarak göz ardı edilmektedir