Publication:
Diyabetik Hastalarda Katarakt Gelişiminde Oksidatif Hasarın Rolü

dc.contributor.advisorÖge, Prof.dr. İhsan
dc.contributor.authorAcar, Enver
dc.date.accessioned2020-07-22T10:10:56Z
dc.date.available2020-07-22T10:10:56Z
dc.date.issued2000
dc.departmentOMÜ, Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları Anabilim Dalıen_US
dc.departmentTıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
dc.descriptionTez (tıpta uzmanlık) -- Ondokuz Mayıs Üniversitesi, 2000en_US
dc.descriptionLibra Kayıt No: 80740en_US
dc.description.abstractÖZET Diabetik hastalarda senil kataraktın daha erken yaşta başladığı ve daha hızlı geliştiği bilinmektedir. Buna diabetin indüklediği biyokimyasal olayların sebep olduğuna dair çalışmalar vardır. Oksidatif hasara karşı lensin savunma sistemi glutatyon, süperoksid dismutaz ve katalaz enzimlerinden oluşur. Kataraktın ilerlemesi ile birlikte bu enzimlerde azalma olur. Bu çalışmada senil ve diabetik katarakt patogenezinde lipid peroksidasyonunun rolünü ve oksidatif strese karşı lensi koruyan antioksidatif defans sisteminin durumunu araştırmayı amaçladık. Çalışmamıza katarakth hastalarda antioksidan defans sisteminin durmunu ve kataraktlı lenslerde oksidatif hasar sonucu meydana gelen değişiklikleri belirlemek için 35'i diabetik, 38'i nondiabetik katarakt nükleusu ve bu hastaların serumları ile kataraktı olmayan kontrol gurubu 12'si diabetik, 29'u nondiabetik 41 hastanın serumları alındı. Her bir gurupta Glutatyon (GSH), Malendialdehit (MDA) ve TİOL konsantrasyonlan çahşıldı ve birbirleri ile karşılaştırıldı. Diabetik katarakt nükleuslannda ve serumlarında nondiabetik kataraktlara göre MDA konsantrasyonu daha yüksek olarak tespit edildi (p<0.05). MDA konsantrasyonu miks kataraktlarda kortikal katarakaktlara göre, kortikal kataraktlarda ise nükleer kataraktlara göre daha yüksekti (p<0.005). Kataraktı olmayan diabetik ve non diabetik hasta serumlarında MDA değerleri arasında istatistiksel farklılık bulunmadı (p>0.05). Glutatyon nondiabetik katarakth hastaların serumlarında ve nükleuslannda daha yüksekti ancak istatistiksel olarak olarak anlamlı değildi (p>0.05). TİOL değerleri nondiabetik katarakth hastaların serumlarında diabetiklere göre daha yüksekti (p<0.05), katarakt nükleuslannda ise nondiabetiklerde daha yüksek olmakla birlikte anlamlı farklılık tespit edilmedi (p>0.05). Aynca katarakt nükleuslannda glutatyon ve TİOL değerlerinin yaşlanma ile azalma gösterdiği tespit edildi. Diabetik hastalarda MDA konsantrasyonundaki yükselme, glutatyon ve TİOL konsantrasyonlarında azalmanın tespit edilmesi diabetik kataraktta daha belirgin olmak üzere diabetik ve senil katarakt oluşumunda oksidatif hasar sonucu meydana gelen lipit peroksidasyonunun ve antioksidan defans sistemindeki zayıflamanın önemini göstermektedir. 54
dc.format62 y. : tablo ; 30cm.en_US
dc.identifier.endpage62
dc.identifier.urihttp://libra.omu.edu.tr/tezler/80740.pdf
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12712/31997
dc.identifier.yoktezid92007
dc.language.isotren_US
dc.language.isotr
dc.publisherOndokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakultesien_US
dc.relation.publicationcategoryTezen_US]
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subjectEye Diseasesen_US
dc.subjectGöz Hastalıkları
dc.subject.otherTEZ TIP A168d 2000en_US
dc.titleDiyabetik Hastalarda Katarakt Gelişiminde Oksidatif Hasarın Rolü
dc.typeSpecialist Thesisen_US
dspace.entity.typePublication

Files