Yıkıcı Doğa Olaylarının 5. Sınıf Öğrencilerine Oryantiring İle Öğretimi

Abstract

Bu araştırmada, ortaokul 5. sınıf öğrencilerine fen bilgisi dersinin 'İnsan ve Çevre' ünitesinde yer alan 'Yıkıcı Doğa Olayları' konusunun oryantiringle öğretiminin, öğrencilerin başarı düzeylerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma, gerçek deneme modellerinden olan, ön test- son test kontrol gruplu modele göre tasarlanmış olup yarı deneysel yöntem ile yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, Samsun İli, Atakum İlçesi'ndeki Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir devlet okulu olan Yaşar Doğu Ortaokulu'nda 5. sınıfta öğrenim gören deney grubunda 27 ve kontrol grubunda 27 öğrenci olmak üzere toplam 54 öğrenci oluşturmaktadır. Uygulama süreci, uygulayıcı öğretmen tarafından, her iki grupta da 2 hafta boyunca toplam 4 ders saati süresince gerçekleştirilmiştir. Uygulama deney grubunda, araştırmacı tarafından hazırlanmış olan 5E öğrenme modeline uygun olarak tasarlanmış ve çeşitli oryantiring etkinlerini içeren ders planı kullanılarak, kontrol grubunda ise müdahale yapılmadan yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilmiş, açık uçlu sorulardan oluşan 'Yıkıcı Doğa Olayları Bilgi Testi' uygulanmıştır. Test içeriğinde 5.sınıf fen bilgisi dersi, İnsan ve Çevre ünitesinin Yıkıcı Doğa Olayları konu başlığında işlenen 2 kazanıma ait toplam 28 açık uçlu soru yer almaktadır. Araştırmada deney ve kontrol gruplarına uygulanan Yıkıcı Doğa Olayları Bilgi Testi ön test ve son test sonuçları SPSS istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Ayrıca test sonuçları her soruya verilen cevapların frekans analizleri yapılarak değerlendirilmiştir. Deney grubuna ait veriler, ön test (X̄ = 47.80) ve son test (X̄ = 67.01) puanları arasında anlamlı bir fark olduğunu göstermektedir. Kontrol grubunda ise ortalamalar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Araştırma sonucunda, elde edilen veriler, oryantiring temelli öğretimin özellikle doğa olayları gibi somutlaştırılması güç kavramların öğretiminde etkili bir araç olabileceğini göstermektedir. Bu bağlamda oryantiring gibi öğrencilerin bilişsel, sosyal ve duyusal becerilerini geliştiren uygulamaların soyut kavramları içeren derslerde daha fazla kullanılması önerilmektedir.

This study aimed to investigate the effect of teaching the topic 'Destructive Natural Events,' which is part of the 'Human and Environment' unit in the 5th-grade science course, through orienteering on students' achievement levels. The research was designed according to the pre-test–post-test control group model, which is one of the true experimental designs, and was conducted by using a quasi-experimental method. The study group consisted of a total of 54 fifth-grade students, 27 whom were in the experimental group and the other 27 of whom were in the control group, attending Yaşar Doğu Middle School, a public school affiliated with the Ministry of National Education in Atakum District, Samsun Province. The implementation process was carried out by the same teacher in both groups over two weeks, for totallty four class hours. In the experimental group, the lessons were conducted using a lesson plan designed by the researcher in accordance with the 5E learning model and incorporating various orienteering activities, while no intervention was applied in the control group. As a data collection tool, an open-ended 'Destructive Natural Events Knowledge Test' developed by the researcher was used. The test included a total of 28 open-ended questions covering two learning outcomes from the 'Destructive Natural Events' topic in the 'Human and Environment' unit of the 5th-grade science course. The pre-test and post-test results of the Knowledge Test administered to both the experimental and control groups were analyzed using the SPSS statistical software package. In addition, the test results were evaluated through frequency analysis of the responses to each question. It was determined that there was no statistically significant difference between the groups. However, the data from the experimental group showed a significant difference between the pre-test (X̄ = 47.80) and post-test (X̄ = 67.01), while no significant difference was not observed in the control group. As a result of the study, the data obtained suggest that orienteering-based instruction can be an effective tool, particularly in teaching concepts that are difficult to concretize, such as natural events. It provides a significant contribution to classroom practices of movement-based learning and supports holistic learning approaches, which are increasingly emphasized in the literature.