Farklı Isınma Protokollerinin Yüzücülerde 50-100 Yüzme Performansına, Depar Taşı Çıkış Mesafesine, Duvar İtiş Süresine ve Toparlanma Değerlerine Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı ısınma protokollerinin yüzücülerde 50 ve 100 metre yüzme performansı, depar taşı çıkış mesafesi, duvar itiş süresi ve toparlanma değerleri üzerindeki etkilerini incelemektir. Yöntem: Araştırmaya, Olimpik Yüzme Havuzunda antrenman yapan, en az dört yıllık aktif yüzme geçmişine sahip, 12–14 yaş aralığında, lisanslı 15 gönüllü sporcu katılmıştır. Sporcular haftada dört gün düzenli antrenman yapmaktadır. Tüm ölçümler, sabah saat 08.00'de ve her biri 48 saat arayla gerçekleştirilmiştir. Sporcuların boy ve kilo ölçümleri, ısınma protokollerinden önce kaydedilmiştir. Uygulanan ısınma protokolleri; dinamik ısınma, pliometrik ısınma, yüzme odaklı ısınma ve sporcuların kendi tercih ettikleri serbest ısınma şeklindedir. Deney ve kontrol gruplarına ön test ve son test uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Bulgular: Dinamik ısınma protokolü, yüzücülerin 50 m ve 100 m yüzme performanslarını anlamlı düzeyde artırmıştır (p<0,05). Pliometrik ısınma ise performanstan beş dakika sonra kalp atım hızını olumlu yönde etkilerken, on dakika sonra bu etkinin olumsuz yönde olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç: Dinamik ısınma, yüzme performansı üzerinde olumlu etkiler oluştururken; pliometrik ısınma, kısa vadede kardiyovasküler sistem üzerinde uyarıcı bir etki göstermektedir. Isınma süresi, türü ve zamanlaması, yüzücülerin yarışma performansını doğrudan etkileyebileceğinden, antrenörlerin bu faktörleri dikkatle planlamaları önerilmektedir.Purpose: The aim of this study is to examine the effects of different warm-up protocols on 50 and 100-meter swimming performance, starting block distance, wall push-off time, and recovery parameters in swimmers. Method: A total of 15 licensed swimmers aged between 12 and 14 years, each with at least four years of active swimming experience, voluntarily participated in the study conducted at Olympic Swimming Pool. All athletes train four days a week. Measurements were carried out at 08:00 a.m. with 48-hour intervals between each testing session. Height and weight measurements were recorded before the warm-up protocols. The applied warm-up protocols included: dynamic warm-up, plyometric warm-up, swimming-specific warm-up, and self-preferred warm-up. Pre- and post-tests were administered to both the experimental and control groups. Statistical analyses were performed using SPSS 22.0 software. Results: The dynamic warm-up protocol significantly improved 50 m and 100 m swimming performance (p<0.05). While the plyometric warm-up positively affected heart rate five minutes after performance, it had a negative effect ten minutes post-performance (p<0.05). Conclusion: Dynamic warm-up positively affects swimming performance, whereas plyometric warm-up provides a short-term stimulatory effect on the cardiovascular system. The duration, type, and timing of warm-up can directly influence competition performance, and therefore coaches are advised to carefully consider these factors in training and competition preparation.