Çocuklardaki Farklı Odontojenik Kistlerin Yalnızca Akrilik Aparey Kullanılarak Yapılan Dekompresyonla Tedavisi: Uzun Dönemli Klinik Çalışma

Abstract

Amaç: Çocukluk çağında çene kemiklerinde nadir olarak radiküler kist, dentigeröz kist ve odontojenik keratokist gibi odontojenik kistler meydana gelebilir. Bu tür kistlerin tedavisi, konservatif yaklaşımlardan radikal cerrahi prosedürlere kadar farklı şekillerde yapılabilir. Bu çalışmanın amacı, çocuklarda çeşitli odontojenik kistlerin tedavisi için akrilik obturator kullanılarak yapılan dekompresyon yönteminin uzun dönemli başarısını değerlendirmektedir. Yöntemler: 2014-2016 yılları arasında pedodonti kliniğine başvuran pediatrik hastalar çalışmaya dâhil edildi. Yaş, cinsiyet, anatomik yerleşim, başvuru nedenleri, kistlerin histopatolojik tanıları ve boyutları, ilişkili olduğu dişler gibi veriler kaydedildi. Odontojenik kistler akrilik obturatör ile dekompresyon yöntemi kullanılarak tedavi edildi. Tüm hastalar operasyondan bir, üç, altı ve 12 ay sonra ve sonrasında yıllık olarak, klinik ve radyolojik inceleme ile değerlendirildi. Bulgular: Patolojik inceleme sonucunda toplam 16 odontojenik kistin 10’u dentigeröz kist, 5’i radiküler kist ve 1’i odontojenik keratokist olduğu tespit edilmiştir. Çalışmaya dâhil edilen hastalar 4 kız ve 12 erkekten oluşmaktadır ve ortalama yaşları 108,86±21,01 aydır. Dekompresyon tedavisinin ortalama süresi 7.3±1,41 aydır. Hastalar ortalama olarak 9,6±2,56 yıl takip edildi. Dört hastada gömük daimi dişlerin spontan sürmesi gözlenmedi, bunlar ortodontik tedavi ile sürdürüldü. İki dentigeröz kist vakasında gömülü dişler çekildi ve kist enükle edildi. Kalan 14 vakada daimi dişler (spontan+ortodontik) başarıyla sürdü (%87,5) ve dekompresyon tedavisi sonrası kistler tamamen iyileşti. Sonuç: Çocuklarda odontojenik kistlerin tedavisinde gelişimsel problemlerden kaçınmak için konservatif prosedürler tercih edilmelidir. Akrilik obtüratör kullanılarak yapılan dekompresyon tedavisi, pediatrik hastalarda odontojenik kistler için etkili bir tedavidir ve bu yaklaşım kistlerin spontan olarak iyileşmesinin yanısıra daimi dişlerin başarılı bir şekilde sürmesini de sağlayabilir. Ancak bu sonuçların desteklenmesi için daha geniş örneklem boyutlarına sahip yeni klinik çalışmaların yapılmasına ihtiyaç bulunmaktadır.