Yoğun Bakım Üniteleri Dışındaki Servislerde Yoğun Bakım Uzmanı Olmayan Hekim Gözetimi Altında Yüksek Akışlı Nazal Oksijen Alan COVID-19 ARDS Hastalarının Sonuçları

Abstract

Amaç: Servislerde Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu (ARDS) gelişen COVID-19 hastalarında yüksek akışlı nazal oksijen (YANO) kullanımının etkinliği yeterince araştırılmamıştır. YANO’'nun yoğun bakım dışı servislerde yoğun bakım uzmanı olmayan gözetiminde kullanımının akut solunum yetmezliği üzerine klinik etkisinin olup olmadığını ve Yoğun Bakım Ünitesinin (YBÜ) iş yükünü azaltıp azaltmadığını araştırmayı amaçladık. Yöntem: Bir akademik hastanenin servislerinde ARDS nedeniyle YANO tedavisi alan COVID 19 hastaları retrospektif olarak incelendi. Birincil sonuç, YANO'dan başarıyla ayrılan hastaların oranıydı. YANO'nun başarısızlığı, yoğun bakım ihtiyacının ortaya çıkması olarak tanımlandı. Bulgular: 43 hasta (32 erkek, medyan yaş 61 [54- 70] yıl) incelendi. 14 (%33) hasta YANO'dan ayrıldı. 29 (%67) hasta YANO'da başarısız oldu ve yoğun bakım ünitesine nakledildi. YANO başarılı grupta ortanca 7 gün (4- 9), başarısız grupta ortanca 3 gün (2-5) uygulandı, p=0,002. YANO sonrası medyan SpO2, başarılı grupta başarısız olanlara kıyasla daha yüksekti [95 (94-97) ve 93 (92-95), p=0.015]. Başarılı YANO grubunda, başarısız YANO grubuna göre daha fazla hipokapnik hasta vardı [19/29 (%66) - 3/14 (%21); p=0.015]. Lojistik regresyon analizi, hipokapnisi olan hastalarda normokapnisi olan hastalara kıyasla YANO başarısızlığı 9.8 kat daha fazla görüldü. YANO'yu başaran hastalar arasında hiçbir hasta ölmedi, ancak yoğun bakım ünitesine nakledilen hastaların %90'ı öldü. Sonuç: ARDS'li COVID-19 hastalarında servis ortamında YANO kullanımı, entübasyondan kaçınma ve yoğun bakım ünitesinin iş yükünü azaltmada faydalı görünüyordu. Ancak YANO başarısızlığı olan grupta mortalite oranının yüksek olması nedeniyle yoğun bakım uzmanlarının gözetiminde ve yetenekli ekipler tarafından kullanılması daha doğru olacaktır.