Dişeti Fenotipinin Klinik Değerlendirilmesi ve Klasifikasyonunda Kullanılan Geleneksel ve Güncel Yöntemlerin Karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı, dişeti fenotipinin tespitinde kullanılan geleneksel tetkik yöntemlerinin eksikliklerini gidermek ve geliştirmek adına önerilen güncel tetkik yöntemlerinin güvenilirliğini ve uygulanabilirliğini değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Çalışmamızda sistemik ve periodontal sağlıklı, 50 hastanın üst keser 6 dişinden dört farklı yöntem [Periodontal sond (PS) ile translusensi yöntemi, renkli biyotip sondu (RBS) ile translusensi yöntemi, endodontik eğe (EE) ile transgingival ölçüm ve florida sondu (FS) ile transgingival ölçüm] ile ölçümler yapıldı. 3 farklı dikey seviyeden transgingival ölçümleri ve keratinize dişeti genişliği (KDG) ölçümleri de yapıldı. Tüm veriler istatiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: EE ile yapılan ölçümlerde PS değerleri ile EE değerleri arasında orta düzeyde uyum elde edildi (p<0,001). EE ortanca değerleri arasında istatistiksel anlamlı farklılık bulundu (p<0,001) ve kesme değeri ≤0,92 mm olarak tespit edildi. PS değerleri ile FS değerleri arasında istatistiksel orta düzeyde uyum elde edildi (p<0,001) ve kesme değer ≤0,8 mm olarak tespit edildi. PS değerleri ile RBS değerleri arasında iyi düzeyde uyum elde edildi (p<0,001). RBS kategorilerine göre EE ölçümü ortanca değerleri arasında istatistiksel anlamlı farklılık bulundu (p<0,001). PS' ye göre KDG dağılımları arasında istatistiksel anlamlı farklılık bulundu (p=0,003). EE ile 3 farklı noktadan yapılan ölçümlerin ortanca değerleri arasında istatistiksel anlamlı farklılık bulundu (p<0,001). Sonuç: Güncel olarak önerilen RBS ve FS yöntemleri ile geleneksel yöntemler arasında iyi düzeyde uyum elde edildi. RBS yönteminin riskli olan ince fenotipi tespit etmede başarılı olduğu sonucuna varılırken, orta, kalın ve çok kalın fenotipleri belirlemede başarılı olmadığı tespit edildi. RBS, yöntemi PS yerine tercih edilebilir durmamaktadır. Bulgular, FS aletinin dişeti kalınlığı (DK) ölçümünde EE'den daha uygulanabilir yöntem olduğunu düşündürmektedir. FS'nin pahalı olması ise bir dezavantaj oluşturmaktadır. KDG ve dişeti fenotipi arasında ise doğru orantılı ilişki olduğu sonucuna varıldı. PS ile translusensi yönteminin 3 farklı dikey seviyede farklı DK bilgisi verdiği tespit edildi.Objective: The aim of our study is to evaluate the reliability and applicability of the current examination methods recommended in order to improve and resolve the deficiencies of the traditional examination methods used in the determination of the gingival phenotype. Materials and Methods: In our study, four different methods [translucency method with periodontal probe (PP), translucency method with colored biotype probe (CBP), trangingival measurement with endodontic file (EF) and florida probe) from 6 maxillary teeth of 50 patients with systemic and periodontal healthy (FP) and transgingival measurement]. Transgingival measurements and keratinized gingival width (KTW) measurements were also made from 3 different vertical levels. All data were evaluated statistically. Results: There was a moderate agreement between PP values and EF values in measurements performed with EF (p<0.001). A statistically significant difference was found between the median EF values (p<0.001) and the cut-off value was ≤0.92 mm. A moderate statistical agreement was obtained between PP values and FP values (p<0.001), and the cut-off value was ≤0.8 mm. A good level of agreement was obtained between PP values and CBP values (p<0.001). A statistically significant difference was found between the median values of EF measurement according to CBP categories (p<0.001). A statistically significant difference was found between the distributions of KTW according to PP (p=0.003). A statistically significant difference was found between the median values of EF and measurements made from 3 different points (p<0.001). Conclusion: A good level of agreement was obtained between the currently recommended CBP and FP methods and traditional methods. While it was concluded that the CBP method was successful in detecting the risky thin phenotype, it was found that it was not successful in determining the medium, thick and very thick phenotypes. CBP does not appear to be preferable to method PP. The findings suggest that the FP instrument is a more applicable method than EF for gingival thickness (GT) measurement. The cost of FP is a disadvantage. It was concluded that there was a direct relationship between KTW and gingival phenotype. It was determined that the translucency method with PP gave different GT information at 3 different vertical levels.