Fındık Küspesinden Elde Edilen Hidrokok ve Aktif Karbonların Adsorpsiyon Özelliklerinin İncelenmesi

Abstract

Fındığın yağ üretiminde kullanılması sonucu ortaya çıkan atık ürün olan, protein bakımından zengin fındık küspesinin biyokütle olarak değerlendirilebilmesi mümkündür. Bu amaçla yürütülen çalışmada fındık küspesi biyokütlesinin hidrotermal karbonizasyon (HTC) işlemine tabi tutulmasıyla elde edilen hidro-koklardan üretilen aktif karbonların adsorban olarak kullanılabilirliği incelenmiştir. HTC işlemi sonucunda oluşan hidrokokların kimyasal aktivasyonu sodyum hidroksit ile sağlanmıştır. Elde edilen aktif karbonlar FTIR spektroskopisi, Termogravimetrik analiz, elementel analiz, SEM ve BET analiz yöntemleriyle karakterize edilmiştir. Başlangıç konsantrasyonu, temas süresi ve pH gibi parametreler değiştirilerek yola çıkılmış ve fındık küspesi biyokütlesinin hidrotermal karbonizasyon (HTC) işlemine tabi tutulmasıyla elde edilen hidrokoklardan üretilen aktif karbonların metilen mavisi adsorpsiyon özellikleri incelenmiştir. Elde edilen verilerin Langmuir ve Freundlich izotermlerine uygunluğunu değerlendirilmiş, Langmuir izotermine uyduğu tespit edilmiştir. Farklı kinetik hız modelleri incelenerek, çalışmanın yalancı 2. derece kinetik modele daha uygun olduğu görülmüştür.

It is possible that the protein-rich hazelnut meal, which is the waste product resulting from the use of hazelnut oil production, can also be evaluated as biomass. In this study, hydrochars produced by hydrothermal carbonization (HTC) treatment of hazelnut meal were investigated as adsorbents. The chemical activation of the hydrochar formed as a result of the HTC process is provided by using sodium hydroxide. The resulting activated carbons were characterized by FTIR spectroscopy, Thermogravimetric analysis, elementel analysis, SEM, and BET analysimethods. The adsorption characteristics of methylene blue adsorbtion of hydrochars produced by hydrothermal carbonization (HTC) treatment of hazelnut meal biomass were investigated by changing parameters such as initial concentration, contact time and pH. The obtained data were evaluated for Langmuir and Freundlich isotherms and Langmuir isotherms were detected. By examining the different kinetic velocity models, it is seen that the pseudo second order kinetic model of the study is more appropriate.