Suluca Karahöyük: Depas Amphikypellon ve Ayak Biçimli Damga Mühür Buluntuları Işığında Merkezi Kapadokya’da Bir Ticari Konteks

Abstract

Suluca Karahöyük kazıları sırasında bulunmuş fakat yayınlanmamış bir ayak biçimli damga mühür ve üç adet Depas Amphikypellon bu yazının konusunu oluşturmaktadır. Merkezi Kapadokya’da (Kızılırmak Kavsinde) bulunan Suluca Karahöyük, konumu bakımından Orta Anadolu kültürleriyle olduğu kadar Batı Anadolu ve Ege Dünyasıyla da yakın ilişkiler kurmuştur. Suluca Karahöyük Depaslarından ikisi, Christian Podzuweit’in tip tanımına göre Troia IIg’den sonra gözlemlenen ve varlığı Troia III tabakasında devam eden bir gruba aittir. Güncel buluntular tip sayısının artmasına katkı sağlamıştır. Özellikle Orta Anadolu’daki yayılımı ve tipleri, Kültepe tiplerinde olduğu gibi, üretimin iç kesimlerdeki farklı merkezlerde yerel olarak da üretildiğini göstermiştir. Sonuncu depas Pisidya tipinin benzeridir. Fakat mal özellikleri yerel hamur gruplarına daha yakındır. Pişmiş topraktan yapılmış ayak biçimli damga mühür, buluntu yerlerine göre ETÇ II sonu ile ETÇ III ortalarına tarihlendirilmektedir ve Turan Efe’nin çizdiği “Büyük Kervan Yolu” güzergâhıyla uyumludur. Ancak bunlar Suriye-Kilikya bölgesi ile Kuzey Ege arasında az sayıdaki örnekten ibarettir. ETÇ II sonu ile İTÇ III ortalarına tarihlenen Suluca Karahöyük bulguları, Anadolu kıta ticaretine ve kıyı alanları ile olan ilişkilerine yeni katkılar sağlamıştır.