Yoğun Bakımda İzlenen Boğulma Olgularında Sonlanımı Etkileyen Parametreler: Sekiz Yıllık Retrospektif Hasta Verileri

Abstract

Amaç: Boğulma, kaza sonucu ölümlerin yaygın ve önemli bir nedenidir. Yoğun bakım desteğigereken hastaların komplikasyon ve mortalite oranları yüksektir. Çalışmamızın amacı, boğulmayabağlı gelişen akut solunum yetmezliği ve çoklu organ yetmezliği nedeniyle izlenen sınırlı sayıdahastanın klinik seyrini ve tedavi etkinliklerini ortaya koymaktır.Gereç ve Yöntem: Ocak 2010 ve Ağustos 2018 yılları arası, yoğun bakım ünitesinde >24 saat yatmışolan, dahil edilme kriterlerini karşılayan hastalar retrospektif olarak incelenmiştir.Bulgular: Sekiz yıllık sürede acil servis kabulü olan 103 hastadan 13’ü 3. basamak yoğun bakımihtiyacı göstermiştir. Hastalardan 5’i (%38,4) kaybedilmiş, 8’i (%61,5) taburcu edilebilmiştir.Hastaların 6’sında (%46,2) steroid kullanılmış ancak mortalite açısından istatistiksel anlamlı farktespit edilememiştir (p=0,592). Tomografide yaygın beyin ödemi varlığı 5 (%38,5) mortalite açısındannormal bulgusu olanlara 6 (%46,2) göre istatistiksel olarak yüksek mortalite ile ilişkiliydi (p=0,003).Dokuz (%69,2) hastada mekanik ventilatör destekleri senkronize aralıklı zorunlu ventilasyon (SIMV)mod ile sağlanırken 4’ünde (%31,8) hava yolu basıncı serbest bırakma-havalandırma (APRV) modile sağlandı. Klinik gözlemlerimize göre APRV mod kullanılan hastalarda erken dönemde radyolojikdüzelme saptandı.Sonuç: Hastalara başlanan steroid ve profilaktik antibiyoterapinin mortaliteye etkisi saptanmamıştır.Bu etkisiz müdahalelerin yanında mekanik ventilasyon stratejileri, başvuru anındaki metabolikasidoz derecesi ve hastanın nörolojik durumu hasta sonlanımını etkileyebilecek değişken klinikparametreler olarak düşünülebilir