Dar Çaplı İmplantlarda Farklı Abutment Kullanımının Vida Gevşemesi Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı; dar çaplı implantlarda prefabrike titanyum abutment, CAD-CAM titanyum abutment ve hibrit abutment kullanımının dinamik yükleme sonrası oluşan vida gevşeme değerlerini in vitro olarak değerlendirmek ve karşılaştırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmada 24 adet 3,1 mm çaplı 13 mm uzunluğunda implant (NRLine Fixture, Dentium) kullanılmıştır. Çalışma grupları (n=8); prefabrike titanyum abutment (Grup PT), CAD-CAM titanyum abutment (Grup CT) ve hibrit abutment (Grup HA) şeklindedir. Dinamik yükleme öncesi her abutment vidası 3 defa 20 N.cm değerinde tork uygulanıp ardından gevşetilmiştir. Elde edilen gevşeme tork değerleri kaydedilip ortalamaları (GTD-1ort) alınmıştır. Dinamik yükleme işleminden sonra gevşeme tork değerleri (GTD-2) kaydedilmiştir. Elde edilen gevşeme tork değerlerinden gevşeme tork kaybı yüzdeleri hesaplanmıştır. Bulgular: Dinamik yükleme öncesi ortalama gevşeme tork değerleri ve tork kaybı yüzdeleri gruplara göre farklılık göstermemektedir. Dinamik yükleme sırasında Grup PT'de 2 implant Grup CT'de 3 implant ve Grup HA'da 3 implant kırılmıştır. Başarısızlık gruplara bağlı bulunmamıştır. Dinamik yükleme sonrası gevşeme tork değerleri gruplara göre farklılık göstermemekteyken Grup HA'da, Grup PT'ye göre anlamlı olarak daha fazla tork kaybı görülmüştür. Tüm grupların dinamik yükleme sonrası gevşeme tork değerleri, dinamik yükleme öncesine göre anlamlı ölçüde daha düşük bulunmuştur. Sonuç: Dinamik yükleme sonrası her grupta da vida gevşemesi görülmüştür. Prefabrike abutment grubu yükleme sonrası en yüksek gevşeme tork değerlerine sahipti. Hibrit abutment grubu prefabrike abutment grubuna göre daha fazla tork kaybı göstermiştir.

Purpose: The aim of this in vitro study was to compare the removal torque values after dynamic loading of prefabricated titanium abutment, CAD-CAM titanium abutment and hybrid abutment in narrow diameter implants. Material and Method: In the study, 24 implants (NRLine Fixture, Dentium) with a diameter of 3.1 mm and a length of 13 mm were used. Study groups (n=8); prefabricated titanium abutment (Group PT), CAD-CAM titanium abutment (Group CT) and hybrid abutment (HA). Before mechanical loading, each abutment screw was tightened 3 times with 20 N.cm torque and then removed. The obtained removal torque values were recorded and their averages (RTV-1avg) were taken. Removal torque values (RTV-2) were recorded after mechanical loading. The loosening torque loss percentages were calculated from the obtained removal torque values. Results: Mean removal torque values and torque loss percentages before mechanical loading were not differ according to the groups. During mechanical loading, 2 implants in Group PT, 3 implants in Group CT and 3 implants in Group HA were broken. Failure was not found to be group dependent. While the removal torque values after mechanical loading were not different according to the groups, significantly more torque loss was observed in Group HA than Group PT. The removal torque values of all groups after mechanical loading were found to be significantly lower than before mechanical loading. Conclusions: Screw loosening was observed in each group after mechanical loading. The prefabricated abutment group had the highest removal torque values after mechanical loading. The hybrid abutment group showed more torque loss than the prefabricated abutment group.