Çağdaş Resimde Figürün Plastik Değer Olarak Kullanılması

Abstract

II ÖZET İnsan figürüne yönelik faaliyetlerin geleneksel resimden günümüze kadar ve soyut resmin en geçerli olduğu dönemde bile yerini koruduğu görülür. Bu süre içinde figür, kimi zaman geleneksel sanatlara özgü titizlikle, kimi zaman da gerilime yol açan deformasyonlarla ele alınmıştır. Bir sanat yaptırım oluşum sürecinde araştırmadan yana olması gereklidir. Burada figürsel çözümlemeler ve ustaların eserleri incelenerek oluşturulmuş resimsel kaygılar, genişletilmek istenmiştir. Bu çalışmada, bireyi resim yapmaya iten içsel dünya vasıtasıyla plastik elemanların yüzleştirilmesi hedeflenmiştir. Sanatsal bir dil için seçildiği sürece, nesneler arasında bir değer kategorisi yapılmaması gereklidir. Bir resmin tüm biçimsel kaygılarının sonuçlandırılmış olması zor bir ihtimaldir. Öz-biçim sorunlarında, sanat eserleri her biri tek başına problemin çözümlenmesinde farklı bir anahtar işlevi görürler. Bu nedenle nesneler içerisinde figür, resimsel etkinliği rahatlatan bir eleman olduğu için tercih edilmiştir.