Ashâb-ı Suffe’nin Kur’ân and Kırâat Tarihine Katkıları

Abstract

İslâm tarihinin ilk eğitim-öğretim müessesesi olarak kabul edilen Suffe, Kur’ân tarihi açısından önem arz etmektedir. Mescid-i Nebevî’nin inşâsından sonra tedris faaliyetlerinin merkezi olan Suffe’de eğitim gören sahâbîler, burada öğrendikleri Kur’ân’ı gerek Medine’de gerekse Hz. Peygamber’in verdiği tebliğ görevini yürütmek üzere gittikleri bölgelerde titiz bir şekilde öğretmişlerdir. Bu açıdan Allah Rasûlü’nden ve Suffe’nin öğretmen kadrosundan dersler alan Ashâb-ı Suffe, Rasûllullah döneminde ve dört halife devrinde Kur’ân ve kırâat sahasında gerçekleştirdiği faaliyetlerle Kur’ân eğitim-öğretim tarihinde önemli rol oynamıştır. Özellikle tâbiîn döneminde yaşayan kırâat imamlarının isnâdında yer alan Suffe’nin hocaları ve öğrencilerinin, Kur’ân ve kırâatlerin günümüze kadar herhangi bir değişme olmaksızın aktarılmasındaki yeri hatırı sayılır değerdedir. Esasen sahâbenin Kur’ân/ kırâat öğretimine ve tedris sürecinin detaylarına ilişkin malumatı kaynaklarda net olarak bulabilmek güçtür. Zira dönemin şartları ve Kur’ân öğretiminin mahiyeti göz önünde bulundurulduğunda bahsedilen bilgilere ancak bazı kaynakların, özellikle tabakât türünde kaleme alınmış eserlerin satır aralarında rastlamak mümkündür. Bu çalışmada, bahsedilen satır arası bilgiler okunmak suretiyle Suffe’nin Kur’ân ve kırâat tarihine olan katkıları ele alınacaktır.