Spor Hizmeti Veren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Bağlı Çalışanların Spor Etkinliklerine Yönelim Düzeyleri ve Spora Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı spor hizmeti veren kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı çalışanların spor etkinliklerine yönelim düzeyleri ve spora yönelik tutumlarının incelenmesidir. Araştırmanın evrenini spor hizmeti veren kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı çalışanlar, örneklemini ise bu çalışanlar arasından tesadüfî örnekleme yöntemi ile seçilmiş 344 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ile Çevik ve ark (2018) tarafından Türkçeye uyarlanmış spor etkinliklerine yönelim ölçeği ve Şentürk (2014) tarafından geliştirilmiş spora yönelik tutum ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada, ölçek toplam puanların ve alt boyut toplam puanlarının cinsiyet, medeni durum, düzenli spor yapma durumu değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediği Student t testi ile, yaş, eğitim durumu, gelir düzeyi ve kurumda çalışma süresi değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediği ise Tek Yönlü Varyans Analizi (One-way ANOVA) ve Tukey çoklu karşılaştırma testi ile belirlenmiştir. Araştırmada eğitim durumu lisansüstü olan bireylerin eğitim durumu lise olanlara göre, düzenli spor yapanların yapmayanlara göre, erkek katılımcıların ise kadın katılımcılara göre spor etkinliklerine yönelim ve spora yönelik tutum düzeyi ölçek toplam puanları ve alt boyut toplam puanlarının daha fazla oldu olduğu belirlenmiştir. Gelir düzeyinin yüksek olduğunu beyan eden katılımcıların spor etkinliklerine yönelim ve bilgi arama toplam puanları düşük ve orta gelirli olanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çalışma süresi 6-10 yıl olan katılımcıların spor etkinliklerine yönelim toplam puanları ile spora ilgi duyma ve aktif spor yapma alt boyut toplam puanlarının diğer katılımcılara göre daha düşük olduğu görülmüştür. Sonuç olarak kadın, lise mezunu, düzenli spor yapmayan ve orta gelire sahip bireylerin spor etkinliklerine katılabilecek bir ortam oluşturulması bu kişilerin sosyalleşme ihtiyaçlarının sağlanması ve spora yönelik tutumlarının gelişmesi açısından önem ifade etmektedir.

The aim of this research is to examine the orientation levels and attitudes towards sports of employees affiliated with public institutions and organizations that provide sports services. The population of the research consists of employees affiliated with public institutions and organizations providing sports services, and the sample consists of 344 people selected by random sampling method among these employees. As data collection tools, a personal information form, an orientation to activities scale adapted to Turkish by Çevik et al. (2018) and an attitude scale towards sports developed by Şentürk (2014) were used. In the study, whether the total scores of the scale and the total scores of the sub-dimensions differ according to the variables of gender, marital status, regular sports status was determined by Student t test, and whether they differed according to the variables of age, education level, income level and working time in the institution was determined by One-way ANOVA and Tukey multiple comparison test. In the study, it was determined that individuals with a postgraduate education level compared to those with high school education level, those who do regular sports compared to those who do not, and male participants compared to female participants had higher scale total scores and sub dimension scores for the level of orientation and attitude towards sports. It was determined that the total scores of the participants who declared their income level to be high, had higher orientation to sports activities and seeking information than those with low and middle income. It was observed that the total scores of orientation to sports activities and the total scores of the sub-dimensions of interest in sports and doing active sports of the participants with a working period of 6-10 years were lower than the other participants. As a result, creating an environment where women, high school graduates, those who do not do sports regularly and those with middle income can participate in sports activities is important in terms of meeting their socialization needs and improving their attitudes towards sports.