Rekürren Otitis Medianın Timpanoskleroz Oluşumuna Etkisinin Deneysel Olarak Araştırılması

Abstract

ÖZET Yaptığımız deneysel çalışmada; rekürren otitis medianın timpanoskleroz oluşumunda ki etkisini inceledik. Atak sayısının timpanoskleroz oluşumunda etkili olup olmadığım araştırdık. Çalışmada kullandığımız 30 adet Sprague-Dawley cinsi rat eşit sayıda üç gruba ayrıldı (grup A, B-l, B-2). Rafların kulakları bilateral ve transtimpanik olarak standart suş Streptococus Pneumoniae Tip 3 bakterisini içeren serum fizyolojik ile seyreltilmiş, 109 CFU (colony-forming units)/ml bakteri içeren 0.03 mi solüsyon ile dolduruldu. İnokülasyondan sonraki üçüncü günde timpanik membranlarda belirgin akut otitis media bulguları gözlendi. Kontrol grubu olarak belirlenen grup A'daki ratlar bir akut otitis media atağından 2 ay sonra, çalışma grupları olarak belirlenen grup B-l 'deki ratlar ise 1.5 ay arayla iki kez inokülasyon yapılarak 2 ay sonra ve grup B-2 'deki ratlar ise aynı şekilde üç kez akut otitis media atağı oluşturularak 2 ay sonra sakrifiye edildi. Otomikroskopik olarak timpanik membranlarda timpanoskleroz odağı gözlenmedi. Grup B-l ve B-2'de timpanik membranlar kalınlaşmış ve mat görünümdeydi. Grup A' de tamamen normal gözlendi. Histopatolojik incelemede ise timpanik membranlarda ve orta kulakta timpanoskleroz odaklan gözlendi. Ayrıca timpanik membran kalınlıkları ve inflamasyonun durumu değerlendirildi. Grup A ve B-l 'de timpanoskleroz gözlenmezken, grup B-2 'de 4 kulakta (%20) ratta timpanoskleroz görüldü. Timpanik membran kalınlığı açısından ise üç grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). Çalışmamızın neticesinde timpanoskleroz oluşumu için rekürren otitis media sürecinde, atakların neden olduğu tekrarlayan inflamatuar hadiselerin gerekli olduğu, bir veya iki akut otitis media atağımn timpanosklerozu başlatmakta yeterli olmadığı en az üç atağın gerektiği görüldü. 45