Rezin-nano Seramik ve Polimer-infiltre Seramiklere Uygulanan Farklı Yüzey İşlemlerinin Kompozit Rezinlerle Bağlantısının İncelenmesi

Abstract

Amaç: CAD-CAM üretim tekniğinde kullanılan yeni nesil rezin içerikli seramiklerin kompozit rezinlerle olan bağlantısındaki problemlerin önüne geçilebilmesi için farklı yüzey işlemlerini uygulamak ve bu doğrultuda en uygun yöntemin belirlenmesi amaçlandı. Materyal ve Metot: İki farklı rezin içerikli hibrit seramik olan Vita Enamic ve Lava Ultimate CAD-CAM bloklarından 60 ar adet örnek hazırlandı. Yüzey işlemleri öncesi, Vita Enamic ve Lava Ultimate test grupları her bir grup 12 örnek içerecek şekilde (n=12) tesadüfi olarak 5 gruba (Kontrol, Hidroflorik Asit, Hidroflorik Asit ile birlikte Silan, Fosforik Asit ile birlikte Silan, Silika kaplı Al2O3 tozu ile birlikte Silan) ayrıldı. Yüzey işlemi uygulanan her gruptan fazladan birer örnek hazırlandı ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) cihazı yardımı ile yüzey incelemesi yapıldı. Yüzey işlemi uygulanan örneklerin 3D profilometre cihazı ile yüzey pürüzlülük değerleri hesaplandı. Daha sonra örneklere kompozit rezin bağlantısı yapıldı ve termal devirlendirme (5000 devir, 5-55˚C) işlemi uygulandı. Yapay yaşlandırma işleminden sonra örneklere universal test cihazı ile makaslama bağlantı testi uygulandı. Elde edilen veriler tek yönlü ANOVA testi sonrasında Tamhane testi kullanılarak istatiksel olarak değerlendirildi. Başarısızlık tiplerinin incelenebilmesi için her kırık tipinden birer örnek SEM ile incelendi. Bulgular: Yüzey işlemi uygulamaları istatiksel olarak değerlendirildiğinde Vita Enamic bloklarda tüm alt gruplar kontrol grubundan anlamlı derecede yüksek bulundu, Lava Ultimate bloklarda ise Fosforik asit grubu dışındaki tüm alt gruplar kontrol grubundan anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). En yüksek bağlantı değeri her iki rezin içerikli seramik grubunda da tribokimyasal kaplama ile birlikte silan uygulamasında elde edildi. Sonuç: Yapılan bu in vitro çalışma sonucunda rezin içerikli seramiklere uygulanan yüzey işlemlerinde, en etkili yöntemin tribokimyasal kaplama ile beraber silan uygulanan grupta elde edildi, tüm yüzey işlemlerinin bağlantı dayanıklılık değerlerini anlamlı şekilde arttırdığı saptandı.Aim: Application of different surface treatments to avoid the bonding problems between the new generation resin matrix all ceramic systems and composite resin and to determine the most appropriate methods. Material and Method: 60 samples were prepared from CAD/CAM blocks of two different resin matrix ceramics (Vita Enamic and Lava Ultimate). Before applying the surface treatments, the test groups of Vita Enamic and Lava Ultimate were divided into 5 subgroups randomly that each subgroups included 12 samples (Control, Hydrofluoric acid, Hydrofluoric acid with silane, Phosphoric acid, with silane, Silica coated Al2O3 sand with silane). An extra sample were selected from each subgroups for Scanning Electron Microscope (SEM) analyzing. Surface roughness values of all samples were measured with 3D profilometer after surface treatments were completed. After composite resin was bonded to samples, thermal cycling (5000 cycle, 5-55˚C) was used. Shear bond strength test was performed with universal testing machine after artificial ageing. Shear bond strength was statistically analysed by ANOVA. One sample from each fracture types were evaluated by SEM. Results: All subgroups were significantly higher than control group in Vita Enamic and for Lava Ultimate, all subgroups except Phosphoric acid group were significantly higher than control group (p<0.05). The highest bond strength values were observed with tribochemical coupling method with silane for both main groups. Conclusion: All surface treatment methods increased the bond strength and the most effective method was tribochemical coupling method with silane application.