Sodyum Tiyosülfatın Epoksi Rezin Bazlı Bir Kanal Patının Sodyum Hipoklorit ve Sitrik Asit Uygulanmış Dentine Bağlanma Gücüne Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı sodyum tiyosülfatın, epoksi rezin bazlı bir kanal patının NaOCl ve sitrik asit uygulanmış dentine bağlanma kuvvetine etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: On-beş maksiller santral kesici diş seçildi. Köklerin orta üçlüsünden üçer disk (1.0 ± 0.1 mm kalınlığında) kesildi. Kök dentinleri üzerinde ikişer adet boşluk hazırlandı. Tüm örnekler 30 dakika süreyle %5.25’lik NaOCl içinde, 1 dakika süreyle %10’luk sitrik asit içinde ve 1 dakika süreyle %5.25’lik NaOCl içinde bekletildi. Örnekler randomize olarak 3 gruba ayrıldı: grup 1: kontrol grubu: (irrigasyon yok); grup 2: distile su grubu (10 dakika süreyle distile su içinde bekletildi); ve grup 3: sodium tiyosülfat grubu (10 dakika süreyle %5’lik sodium tiyosülfat içinde bekletildi). Boşluklar epoksi rezin bazlı bir kanal patı ile dolduruldu. Her bir boşluğa push-out testi uygulandı. Veriler istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Sodyum tiyosülfatla irrige edilen örneklerin bağlanma kuvveti kontrol grubundan daha yüksekti (P < 0.05). Fakat, kontrol ve distile su grupları arasında anlamlı farklılık yoktu (P > 0.05). Sonuçlar: Çalışmanın sınırları dahilinde, 10 dakika süreyle %5’lik sodium tiyosülfatın, kanal patının NaOCl- ve sitrik asituygulanmış dentine bağlanma kuvvetini arttırdığı sonucuna varılabilir.