Türkiye ve Irak'ta Okutulan İngilizce Ders Kitaplarında Kültür Unsurlarının Kullanımı Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma

Abstract

Dünyanın neredeyse her yerindeki insanların İngilizceyi hayatın her alanında iletişim aracı olarak kullandıkları yaygın olarak kabul edilmektedir. Bu insanlar farklı milletlerden ve farklı kültürlerden gelmektedirler. Daha iyi bir iletişim için insanların diğer insanların tarihini, göreneklerini, geleneklerini, yaşam tarzlarını, vb. daha iyi bilmeleri gerekmektedir. Ders kitapları, İngilizce öğretiminin en önemli aracı olarak düşünülür ve bu nedenle dil uzmanlarının önemli bir odak noktası olmalıdır. Bu çalışma; Türkiye ve Irak'ta okutulan yedinci sınıf İngilizce ders kitaplarında sunulan kültürel yoğunluğu incelemeyi, hangi kültürel yönlerin hâkim olduğunu, yerel, hedef veya uluslararası kültürle ilgili hangi kültüre özgü unsurların en baskın olduğunu tespit etmeyi amaçlamaktadır. İncelenen iki kitap iki komşu ülke Türkiye ve Irak'ta okutulmaktadır. İlk kitap Türkiye'de yayımlanan ve ortaokullarda ve İmam Hatip ortaokullarında kullanılan 'İngilizce 7' kitabıdır. İkinci ders kitabı 'Irak için İngilizce' olup, Irak'ta bir yayın ve uyarlama komitesinin gözetiminde Birleşik Krallık'ta yayımlanmakta ve Irak Milli Eğitim Bakanlığı okullarında kullanılmaktadır. Çalışmada bu amaçlara ulaşmak için iki model kullanılmıştır. İlk model, Avrupa Konseyi tarafından 2001 yılında belirlenen ve Avrupa Ortak Dil Referans Çerçevesi (CEFR) içerisinde sunulan sosyo-kültürel boyutlara dayanmaktadır. İkinci model olarak kültürü yerli, hedef ve uluslararası kültür olmak üzere üç türe ayıran Cortazzi and Jin (1999) tarafından önerilen model seçilmiştir. Toplanan nitel veriler sayılara dönüştürülerek ders kitaplarında hangi kültürün daha sık kullanıldığı tespit edilerek kültürel öğelerin sıklık miktarları belirlenmiştir. Çalışma sonucunda; kitaplarda sunulan kültürel yükün sayıca yeterli olduğu, ancak çeşitlilik açısından kültürel unsurların bir kısmını temsil etmede ve alt kültür unsurlarını barındırmada yetersiz olduğu ortaya konulmuştur.

It has been widely recognized that people almost all around the world are using English as mean of communication in all fields of life. These people are from different nations and different cultures. To achieve a better communication, people should have a better knowledge of other people's history, costumes, tradition, lifestyle, etc. Textbooks are considered to be the most important mean of teaching English and they should have an important focus from language experts. This study aims to examine the cultural load presented in seventh grade English textbooks taught in Turkey and Iraq, to determine which cultural aspects are dominant, and which cultural-specific elements are related to local, target or international culture. The two books are taught in two neighbouring countries, Turkey and Iraq. The first book is 'İngilizce 7' published in Turkey and used in middle schools and İmam Hatip middle schools. The second textbook is 'English for Iraq' which is published in the UK under supervision of an Iraqi editorial and adaptation committee, and it is used the schools of Ministry of Education. To achieve these aims in this study, two models are used. The first model depends on the socio-cultural knowledge of foreign language determined in 2001 by the Council of Europe which is known as the Common European Framework of Reference for Languages (CEFR). The second chosen model is determined by Cortazzi and Jin (1999) which divides culture into three types as native, target and international cultures. The qualitative data gathered is turned into numbers, then the amount of the cultural elements frequency is counted to find which culture is more frequently used in the text books. The study results revealed that the cultural load is sufficient in terms of number but in terms of variety, it is obviously insufficient for it depended on representing some of the cultural aspects and nearly neglecting the other aspects or sub-elements.