Erişkin Koklear İmplantasyonda Yaşam Kalitesi ve İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Koklear implant kullanıcısı erişkin bireylerin iletişim becerilerinin kendileri ve yakınları tarafından değerlendirilmesi, koklear implant öncesi ve sonrası yaşam kalitelerinin karşılaştırılması ve implanttan memnuniyetlerinin belirlenmesidir. Materyal ve Metot: Çalışmaya Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı'nda koklear implant uygulanan, 18 yaş ve üzeri 50 postlingual hasta ve bu hastaların 1.dereceden yakınları dahil edildi. İletişim becerilerini kendi algıladıkları biçimde değerlendirmek için hastalara 'Kendi İletişimlerini Değerlendirme Formu (Self Assessment of Communication (SAC))', 1.dereceden yakınlarına ise 'Yakınının İletişimini Değerlendirme Formu (Significant Other Assessment of Communication (SOAC))' verilerek cevaplamaları istendi. Yaşam kalitesinin belirlenebilmesi için 'Koklear İmplant Kullanan Hastaların Yaşam Kalitesi Değerlendirme Formu' hastalar tarafından cevaplandırıldı. Hastalar işitme kaybı süresi, koklear implant kullanım süresi, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik düzeylerine göre 4 grupta incelendi. Bulgular: Koklear implant kullanan erişkin hastaların SAC ve SOAC toplam skorlarının işitme kaybı süresi, koklear implant kullanım süresi, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik düzeylerine göre karşılaştırması sonucunda sosyo-kültürel düzey hariç diğer gruplarda anlamlı farklılık olmadığı görüldü. Yaşam kalitesi değerlendirmesi sonucunda ise çalışmaya dahil edilen tüm hastalarda implantasyon öncesine göre anlamlı iyileşmeler olduğu görüldü. Sonuç: Koklear implantlar sayesinde postlingual işitme kayıplı erişkin bireylerin yaşam kalitelerinin ve iletişim becerilerinin işitme kaybı süresinden, koklear implant kullanım süresinden ve sosyo-ekonomik düzeyden bağımsız olarak arttığı görülmüştür. Sosyo-kültürel düzey farklılıkları ise koklear implantlı hastaların iletişim becerilerinde ve yaşam kalitesinde anlamlı derecede iyileşmeye sebep olmuştur.

Aim: Assessment of communication skills of adult cochlear implant users by themselves and their relatives, comparison of life quality before and after cochlear implantation, and determination of their satisfaction level of the cochlear implant. Material-Method: 50 postlingual patients aged 18 years and over who were administered cochlear implants at Ondokuz Mayıs University Faculty of Medicine, Department of Otorhinolaryngology, and their relatives were included in the study. In order to evaluate the communication skills in the way perceived by the patients, the patients were asked to submit 'Self Assessment of Communication Form (SAC)' and the family members were asked to submit 'Significant Other Assessment of Communication Form (SOAC)'. 'Quality of Life Assessment Form for Patients using Cochlear Implants' was answered by the patients to determine quality of life. The patients were divided into four groups according to the duration of hearing loss, duration of cochlear implant use, socio-cultural and socio-economic levels. Results: There was no difference between the SAC and SOAC total scores of adult patients using cochlear implants for duration of hearing loss, duration of cochlear implant use, and socio-economic levels. A significant difference was found for socio-cultural levels. As a result of quality of life evaluation, it was found that all the patients included in the study showed significant improvements after the implantation. Conclusion: It was found that cochlear implants improved quality of life and communication skills of adults with hearing loss independently of the duration of hearing loss, duration of cochlear implant use, and socio-economic level. Differences in socio-cultural level led to a significant improvement in communication skills and quality of life for patients with cochlear implants.