Futbolda Tiyol Disülfit Dengesi ve Otonom Sinir Sistemi Aktivitesi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Yoğun bir antrenman formuna sahip olan futbolda, egzersizden kaynaklanan hücresel hasarın (oksitadif stres), yeni bir ölçüm metodu olan tiyol disülfit ekseninde incelenmesidir. Materyal ve Metot: Bu çalışma futbolda aktif spor yaşantısını sürdüren yaşları 19-32 arasında olan 15 erkek futbolcu tarafından uygulanmıştır. Her bir sporcudan sabah uyandıklarında (09.00-12.00) dinlenik durumdayken TLC 5000 holter kullanılarak 5 dakika elektrokardiyogram kayıtları gerçekleştirilmiştir. Sporculardan antrenman maçı öncesinde dinlenik durumdayken ve antrenman maçı sonrasında (ön test- son test) 5 cc ön kol venöz damardan kan alınarak tiyol disülfit parametreleri tespit edilmiştir. Bulgular: Antrenman maçı öncesi ve antrenman maçı sonrası tiyol disülfit (TD) parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiştir (P>0,05). Ancak antrenman maçı sonrası değerlerinden NT, TT, DDS ve OT parametrelerinde artış gözlenmiştir. Kalp hızı değişkenliği (KHD) parametrelerinin kendi içinde korelasyona sahip olduğu gözlenmiştir. KHD'yi en iyi tanımlayan parametrelerin SDNN ve RMSDD olduğu belirlenmiştir. Yaş ile antrenman maçı öncesi TD parametresi arasında korelasyonların fazla olduğu tespit edilmiştir. TD parametresinin zaman bağımlı parametrelerden AVRR (antrenman maçı sonrası); frekans bağımlı parametrelerden ise LF ile (antrenman maçı öncesi) korelasyonlarının daha fazla olduğu gözlenmiştir. Sonuç: Sunulan çalışma, ilk defa bir oksidatif stres belirteci olarak tiyol-disülfit dengesi ve KHD arasındaki ilişkiyi tespit etmiştir. Ayrıca spor bilimlerinde, hücresel düzeyde yapılan araştırmalarda otonom sisteminin rolünü kuvvetlendirmiştir. Anahtar Kelimeler: Egzersiz; Tiyol disülfit dengesi; Oksidatif stres

Aim: Football has an intensive exercise and training process. In this study I try to examine cellular damage process (oxidative stress) with thiol disulfide method which is new examination methodly on discipline. Material and Method: This study was conducted between 19-32 years of age; 15 male football players who are active in football. Electrocardiogram was taken from the athletes by using TLC 5000 holter before noon. Thiol disulfide parameters were determined before and after a football match (90 min) and 5 cc venous blood was taken. Results: There was no statistically significant difference between the thiol disulfide (TD) parameters before and after the training (P> 0.05). However, NT, TT, DDS and OT parameters were increased in AS values. It was observed that heart rate variability (HRV) parameters were correlated in itself. The best defining HRV parameters were SDNN and RMSDD. Correlations between age and pre-training TD parameters were found to be high. AVRR (post-training): It was observed that correlations with LF (pre-training) were higher among frequency dependent parameters. Conclusion: The present study identified the relationship between thiol-disulfide balance and HRV as an oxidative stress marker for the first time. Besides, it has strengthened the role of the autonomous system in sports sciences at the cellular mechanism researches. Keywords: Exercise: Thiol Disulfide Balance: Oxidative Stress