Covid-19 Pandemisi Öncesi ve Sırasında Hemşirelerin Bakım Algısı ve Merhamet Yorgunluğu

Abstract

Amaç: Bu araştırma hemşirelerin COVID-19 pandemisi öncesi ve sırasında hemşirelik bakım algılarını ve merhamet yorgunluğunu değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metod: Tanımlayıcı ilişkisel nitelikte tasarlanan araştırma Aralık 2021-Haziran 2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin farklı birimlerde çalışan hemşirelerle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada örneklem seçimine gidilmemiş, araştırmaya katılmaya gönüllü 303 hemşire araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler; 'Kişisel Bilgi Formu', 'Bakım Değerlendirme Ölçeği (BDÖ)' ,'Merhamet Yorgunluğu Kısa Ölçeği (MY-KÖ)' ile toplanmıştır. Veri toplama araçları, 'Google Forms' aracılığıyla çevrimiçi olarak hemşirelere ulaştırılmıştır. Verilerin analizinde ortalama, standart sapma, Shapiro-Wilk testi, bağımsız gruplar arası t testi, regresyon (Stepwise Regression) analizi, varyans Analizi (F testi), pearson korelasyon analizi, kullanılmıştır. Çalışmanın tamamında anlamlılık düzeyi olarak p<0.05 değeri kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmada hemşirelerin BDÖ pandemi sırası (PS) genel ve tüm alt grupları puan ortalamaları pandemi öncesine (PÖ) göre negatif yönde farklılık gösterdiği saptanmıştır (p=0.0001). COVID-19 pandemisinde hemşirelerin MY-KÖ genel ve alt gruplarında orta düzeyde merhamet yorgunluğu saptanmıştır. Ayrıca elde edilen veriler doğrultusunda, BDÖ 'Ulaşılabilirlik' ve 'Güven Verici İletişim' alt grupları COVID-19 sırasına ait değerleri ile MYKÖ ikincil travma alt grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmaktadır (r= -0.13383, p=0.0198). Sonuç: Hemşirelerin bakım davranışlarını uygulama sıklığı, iletişim ve algılamaları COVID-19 pandemisi öncesi ve sırasında farklılık göstermiş olup, COVID-19 pandemisinde olumsuz yönde azalmıştır. COVID-19 pandemisinde hemşirelerin orta düzeyde merhamet yorgunluğu yaşadığı belirlenmiştir. COVID-19 pandemisinde bakımda güven verici iletişim ve ulaşılabilirlik algısı arttıkça ikincil travmanın azaldığı saptanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre uygulama, yönetim ve araştırmaya yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Objective: This study was conducted to evaluate nurses' perceptions of nursing care and compassion fatigue before and during the COVID-19 pandemic. Materials and Methods: The research, which was designed as a descriptive relational study, was carried out between December 2021 and June 2022 with nurses working in different units of a university hospital. Sample selection was not made in the research, and 303 nurses who volunteered to participate in the research formed the sample of the research. Data; It was collected with 'Personal Information Form', 'Care Evaluation Scale (BDÖ)', 'Compassion Fatigue Short Scale (MY-KÖ)'. Data collection tools were delivered to nurses online via 'Google Forms'. In the analysis of the data, mean, standard deviation, Shapiro-Wilk test, t-test between independent groups, regression (Stepwise Regression) analysis, Analysis of variance (F test), Pearson correlation analysis were used.The level of significance was accepted as p<0.05 throughout the study. Results: In the study, it was determined that the mean scores of nurses' BDÖ during pandemic (PS) general and all subgroups differed negatively compared to pre-pandemic (PÖ) (p=0.0001). In the COVID-19 pandemic, moderate compassion fatigue was detected in the general and subgroups of nurses with MY-KÖ. In addition, in line with the data obtained, there is a statistically significant relationship between the values of the COVID-19 order in the BDÖ 'Accessibility' and 'Reassuring Communication' subgroups and the MY-KÖ secondary trauma subgroup (r= -0.13383, p=0.0198). Conclusion: Nurses' frequency of application of care behaviors, communication and perceptions differed before and during the COVID-19 pandemic, and decreased negatively in the COVID-19 pandemic. It was determined that nurses experienced moderate compassion fatigue in the COVID-19 pandemic. In the COVID-19 pandemic, it was determined that as the perception of reassuring communication and accessibility in care increased, secondary trauma decreased. According to the results of the research, suggestions were made for application, management and research