St Yükselmeli Miyokard Enfarktüs Olan Hastalarda Farklı P2y12 İnhibitörlerinin Koroner Akım Üzerine Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Abstract

ÖZET GİRİŞ: ST segment yükselmeli miyokard enfarktüsü son yıllarda insidansı azalan fakat mortalitesi yüksek akut bir klinik sendromdur. Gelişen modern antritrombotik tedavi yöntemleri sayesinde mortalitesinde azalma görülmüştür. Biz, çalışmamızda ST segment elevasyonu olan hastalarda stent implantasyonu sonrasında klopidogrel, prasugrel ve tikagrelorun reperfüzyon parametreleri olan TFC, MBG, ST segment rezolüsyonu üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçladık. YÖNTEM: STEMİ nedeniyle başvuran ve PPKG uygulanacak 120 hasta ardışık olarak çalışmaya alındı. İkili antitrombosit tedavideki P2Y12 inhibitörü seçimine göre 3 grup hasta alımı planlandı. Çalışma başladıktan sonraki PPKG yapılan ve klopidogrel alan ilk 40 hasta grup I, prasugrel alan ilk 40 hasta grup II ve tikagrelor alan ilk 40 hasta grup III olarak kaydedildi. Hastaların PPKG sonrası ST segment rezolüsyonu, angina rezolüsyonu, Thrombolysis in Myocardial Infarction (TIMI) akım derecleri, TIMI Frame count (TFC) ve Miyocardiyal blush grade (MBG) dereceleri hesaplandı. BULGULAR: Hastaların kullanılan reperfüzyon parametrelerine göre başarılı reperfüzyon dereceleri ST rezolüsyonuna göre farklıydı. Doksan altı (%80) hastada angina rezolüsyonuna göre, 86 (%71.7) hastada ST segment rezolüsyonuna göre, 110 (%91.7) hastada TIMI 3 akım derecesine göre ve 93 (%77.5) hastada MBG-sınıf 3 derecesine göre başarılı reperfüzyon sağlanmıştır. Gruplar arasındaki başarılı miyokardiyal reperfüzyon oranları karşılaştırıldığında prasugrel grubunda ST segment rezolüsyonu klopidogrel (p<0.001) ve tikagrelor (<0.001) grubuna göre anlamlı şekilde daha yüksekti. Angina rezolüsyonu ise sadece prasugrel ve klopidogrel (P=0.002) grubu arasında prasugrel lehine fark vardı. Çalışmada en iyi cTFC değeri rakamsal açıdan prasugrel grubundaydı (19.6±10.8) ve tikagrelor grubu (25.9±22.7) ile anlamlı şekilde farklıydı (P=0.007). MBG açısından bakıldığında ise prasugrel grubundaki MBG-sınıf III olan hasta oranı hem tikagrelor (p=0.006) hem de klopidogrel (P<0.001) grubundan anlamlı şekilde daha yüksekti. SONUÇ: Çalışmamızda reperfüzyon yöntemine bağlı olarak başarılı reperfüzyon oranlarının belirgin farklılık gösterdiği görülmüştür. Bununla birlikte ikili antitrombosit tedavinin bir bileşeni olan P2Y12 seçiminin miyokardiyal reperfüzyon sonuçlarını hem klinik hem de anjiyojografik parametrelerce değiştirebileceği sonucuna varılmıştır. Özellikle prasugrel kullanımının reperfüzyon parametrelerini diğer P2Y12 ajanlarına göre daha olumlu etkilediği sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler: Timi frame count, miyokardiyal blush grade, ST segment rezolüsyonu, P2Y12 inhibitörleri

ABSTRACT BACKGROUND: ST segment elevation myocardial infarction is an acute and mortal clinical syndrome although reduced incidence in recent years. Due to modern antithrombotic treatment methods, a decrease in mortality has been observed. In our study, we aimed to investigate the effects of clopidogrel, prasugrel, and ticagrellor on reperfusion parameters such as TFC, MBG and ST segment resolution after stent implantation in patients with ST segment elevation. METHODS: 120 patients who applied for STEMI and who underwent primer PCI were included in the study. According to the selection of P2Y12 inhibitor treatment 3 groups of patients were planned to receive. Primer PCI was performed to all patients enrolled in the study. After the procedure, the first 40 patients receiving clopidogrel were defined as group I, the first 40 patients receiving ticagrelor group 2, and the first 40 patients receiving prasugrel group III. MBG and TFC grades were calculated by examining coronary angiography of patients. Post-procedural ST segment resolution grades were calculated and compared with each other. RESULTS: According to the reperfusion parameters of the patients, succesful reperfusion grades were different from the ST resolution. Successful reperfusion was achieved according to ST segment resolution in 86 (71.7%) patients, 110 (91.7%) patients according to TIMI 3 current flow rate and 93 (77.5%) patients according to MBG-class 3 patients according to ninety-six (80%) patient angina resolution. When the rates of successful myocardial reperfusion among the groups were compared, ST segment resolution in the Prasugrel group was significantly higher than clopidogrel (p <0.001) and ticagrelor (<0.001) groups. The best cTFC value in the study was in the prasugrel group (19.6 ± 10.8). The Prasugrel group was significantly different from the Ticagrelor group (25.9 ± 22.7) (P = 0.007). The rate of patients with MBG-class III was significantly higher in Prasugrel group than both ticagrelor (p = 0.006) and clopidogrel (P <0.001) groups. CONCLUSION: In our study, successful reperfusion rates differed significantly depending on the method of reperfusion. However, it has been concluded that P2Y12 selection, a component of dual antiplatelet therapy, can alter the results of myocardial reperfusion according to both clinical and angiographic parameters. Especially the use of prasugrel resulted in a positive effect on reperfusion parameters compared to other P2Y12 agents. KEY WORDS: Timi frame count, myocardial blush grade, ST segment resolution, P2Y12 inhibitors