Acil Servise Mantar İntoksikasyonu ile Başvuran Hastalarda Prognostik Faktörler

Abstract

Amaç: Bu geriye dönük çalışmada, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisine mantar intoksikasyonu nedeniyle farklı bölgelerden başvuran 471 hastanın klinik ve laboratuar özelliklerini incelemeyi ve elde edilen veriler ışığında mantar intoksikasyonu hastalarında prognostik faktörler belirlemeyi amaçladık. Materyal ve Metod: Bu çalışma Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisine 1 Ocak 2010 ile 31 Aralık 2015 tarihleri arasında mantar yeme sonrasında gelişen zehirlenme tablosu ile başvuran 18 yaş ve üzerindeki hastaların kayıtlarının geriye dönük olarak incelenmesi ile yapılmıştır. Hastaların anamnez, fizik muayene ve tedavi verileri detaylı olarak taranmıştır.. Bu çalışmaya ait elde edilen tüm veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows 15.0 paket programı kullanılarak analiz edildi. Kategorik değişkenler için frekans (n) ve yüzde (%) değerleri verildi. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov-Smirnov testi ile yapıldı. Normal dağılıma uymayan değişkenler için tanımlayıcı istatistik olarak ortanca (min-maks) kullanılmış ve grupların karşılaştırılmasında ise Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis varyans analizi ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. İstatistik anlamlılık düzeyi Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis varyans analizi için p<0.05, Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi için ise p<0.016 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Hastaların cinsiyetlerine göre yaşlarını incelediğimizde kadın olguların ortanca yaşı 45 yıl (min:18 yıl - max:91 yıl) iken, erkek olguların ortanca yaşı 48 yıl (min:18yıl - max:87 yıl) idi. Tüm olguların ortanca yaşı ise 46 yıl idi. Hastaları mantarın yenilmesinden semptomların ortaya çıkışına kadar geçen süre bakımından incelendiğimizde; karaciğer yetmezliği gelişmeyen 455 olgudaki semptomların ortaya çıkış süresinin ortalama 2 saat olduğunu, karaciğer yetmezliği gelişen 16 olgudaki semptomların ise ortaya çıkış süresinin ortalama 9.5 saat olduğunu saptadık ve semptomların başlangıç süresinin uzunluğu ile kötü prognoz arasında ilişki bulunduğunu saptadık. Karaciğer yetmezliği gelişen ve gelişmeyen olgular EKG Ritimleri açısından karşılaştırıldığında sinüs bradikardisi gelişimi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Hastalarda laboratuvar parametreleri MELD ve PSS grupları arasında karşılaştırıldığında hemogram parametreleri arasında anlamlı bir farklılık bulunamazken, acil biyokimya parametrelerinin çoğunda anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç: Mantar intoksikasyonu olguları kadın cinsiyette anlamlı olarak fazladır. Mantar intoksikasyonu olgularında en sık klinik bulgu bulantı ve kusmadır. Mantar intoksikasyonu olgularında en sık görülen EKG patolojisi sinüs taşikardisi iken, karaciğer yetmezliği gelişen hastalarda sinüs bradikardisi görülme oranı anlamlı oranda yüksektir. Mantar intoksikasyonu olgularında karaciğer ve böbrek fonksiyon testlerinin normal değerlerin üzerinde bulunması kötü prognozla ilişkilidir. Mantar intoksikasyonu olgularında prognoz ile CBC parametreleri arasında ilişki saptanmamıştırObjective: In this retrospective study, we aimed to examine the clinical and laboratory characteristics of 471 patients who were referred to Ondokuz Mayıs University Medical Faculty Hospital Emergency Department due to fungal intoxication from different regions and to determine the prognostic factors in fungal intoxication patients. Material and Method: This study was carried out retrospectively to the records of 18 year old and older patients who applied to the Emergency Department of Ondokuz Mayıs University Medical Faculty Hospital between January 1, 2010 and December 31, 2015 with poisoning table developed after eating mushroom. All the data obtained for this study were analyzed using SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows 15.0 package program. Frequency (n) and percent (%) values were given for categorical variables. Normal distribution of data was determined by Kolmogorov-Smirnov test. Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis variance analysis and Bonferroni corrected Mann-Whitney U test were used for the comparison of the groups. Statistical significance was accepted as p <0.05 for the Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis variance analysis, and p <0.016 for the Bonferroni corrected Mann-Whitney U test. Results: The median age of the female cases was 45 years (min: 18 years - max: 91 years) while the median age of the male cases was 48 years (min: 18 years - max: 87 years) when we examined the ages of the patients according to their genders. The median age of all cases was 46 years. When we examined the time from when the patients were eaten by the mushroom to the appearance of the symptoms, we found that the mean duration of onset of symptom in 455 patients with no hepatic failure was 2 hours on average and that in 16 patients with hepatic failure the mean duration of onset was 9.5 hours and there was a relationship between the length of onset of symptoms and poor prognosis. The development of sinus bradycardia was found to be statistically significant when ECG rhythms were compared in cases with and without liver failure. When the laboratory parameters were compared between the MELD and PSS groups, there was no significant difference between the hemogram parameters and most of the urgent biochemical parameters were found to be significantly different. Conclusion: Fungal intoxication cases are significantly more common in female sex. The most common clinical findings in case of fungal intoxication are nausea and vomiting. The most common ECG pathology in the case of fungal intoxication is sinus tachycardia, whereas the rate of sinus bradycardia is significantly higher in patients with liver failure. The presence of liver and kidney function tests above normal values in fungal intoxication cases is associated with poor prognosis. There was no relationship between prognosis and CBC parameters in fungal intoxication cases