Akut-Kronik Böbrek Hasarı ve Elektrolit Bozuklukluklarında Nefroloji Branşı Haricindeki Hekimlerin Yaklaşımının Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada OMÜ Tıp Fakültesi Hastanesi'nde çalışmakta olan hekimlerin akut böbrek hasarı (ABH), kronik böbrek hasarı (KBH) ve elektrolit bozuklukları hakkında bilgi, tutum ve farkındalıklarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: OMÜ Tıp Fakültesi Hastanesi'nde çalışmakta olan nefroloji branşı haricindeki toplam 20 branştan erişkin branş hekimleri çalışmamıza dahil edilmiştir. Çalışmamızda hekimlere ABH ve KBH'yi tanımaları ve elektrolit bozukluklarında yaklaşımları hakkında online anket soruları yöneltilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 221 hekimin %50,7'si erkekti. Hekimlerin mezuniyet sonrası yıl ortancası 6 yıl (1-34) idi. Kreatinin değerinde sorun olan hastalarda erkek hekimlerin %34,5'i, kadın hekimlerin ise %23,1'i nefroloji konsültasyonuna ihtiyaç duymuştur ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Kreatinin değerlerinde sorun olan hastalarda nefroloji konsültasyonu isteme oranı cerrahi branşlarda %65,9, dahili branşlarda ise %20,6 olarak tespit edildi ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Hiponatreminin tüm elektrolit bozuklukları içinde hem cerrahi hem de dahili branşlar tarafından en fazla konsülte edilen elektrolit bozukluğu olduğu görüldü. Cerrahi branş hekimlerinin muayene ettiği hasta sayısından bağımsız olarak BFT ve elektrolit tetkiki isteme oranı arttıkça nefroloji konsültasyon ihtiyacı arttığı saptandı. Cerrahi branş hekimlerinin ABH'yi %78-92,7 oranında, KBH'yi ise %29,3-63,4 oranında tanıdığı tespit edildi ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Tartışma ve Sonuç: Çalışmamızda hekimlerin demografik özelliklerine göre anlamlı farklılık saptanmadı. BFT ve elektrolit bozukluğu saptandığında cerrahi branş hekimlerinin dahili branşlara kıyasla daha fazla nefroloji konsültasyonuna ihtiyaç duyduğu saptandı. ABH serum laboratuvar tetkikleriyle daha kolay tanınabilirken idrar laboratuvar tetkikleriyle tanınma oranının azaldığı görüldü. Cerrahi branşlarda daha belirgin olmak üzere KBH'yi tanımada hekimlerinin genelinde bilgi eksikliği olduğu görüldü. Ulusal veya hastane bazlı çalışmalarla hekimlerin eksiklikleri giderilerek hem hekimlerimizin hem de hastaların lehine sonuçlar alınacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: ABH, KBH, Elektrolit bozuklukları, Nefroloji, Konsültasyon

Introduction: In this study, we aimed to evaluate the knowledge, attitude and awareness of physicians working at OMU Faculty of Medicine Hospital about acute kidney injury (AKI), chronic kidney injury (CKD) and electrolyte disorders. Materials and Methods: Adult physicians from a total of 20 branches, excluding nephrology, working at OMU Medical Faculty Hospital were included in our study. In our study, physicians were asked questions about their recognition of AKI and CKD and their approaches to electrolyte disorders through an online survey. Results: Of the 221 physicians included in the study, 50.7% were male. The median post-graduation period of the physicians was 6 years (1-34). In patients with problems in creatinine values, 34.5% of male physicians and 23.1% of female physicians required nephrology consultation, and this difference was not found to be statistically significant. The rate of requesting nephrology consultation in patients with problems in creatinine values was found to be 65.9% in surgical branches and 20.6% in internal branches, and this difference was found to be statistically significant. Hyponatremia was found to be the electrolyte disorder most consulted by both surgical and internal branches among all electrolyte disorders. It was found that the need for nephrology consultation increased as the rate of requesting BFT and electrolyte tests increased, regardless of the number of patients examined by surgical branch physicians. It was found that surgical physicians were familiar with AKI at a rate of 78-92.7% and CKD at a rate of 29.3-63.4%, and this was found to be statistically significant. Discussion and Conclusion: In our study, no significant difference was found according to the demographic characteristics of the physicians. It was found that surgical physicians needed more nephrology consultation compared to internal medicine physicians when BFT and electrolyte disorders were detected. While AKI can be diagnosed more easily with serum laboratory tests, it was observed that the rate of diagnosis decreased with urine laboratory tests. It was observed that there was a general lack of knowledge among physicians in recognizing CKD, more clearly in surgical branches. It is thought that the deficiencies of physicians will be eliminated with hospital-based studies and results will be obtained in favor of our physicians. Keywords: AKI, CKD, Electrolyte disorders, Nephrology, Consultation