Zon 1-2 Fleksör Tendon Rekonstrüksiyonunda Fleksör Digitorum Superficialis'in, Fleksör Digitorum Profundus veya Fleksör Pollicis Longus'a Transferi: Retrospektif Analiz

Abstract

Fleksör tendon rekonstrüksiyonu tendonun primer onarımının mümkün olmadığı durumlarda uygulanan bir yöntemdir. Literatürde bu amaçla birçok teknik tanımlanmış olup özellikle greft ile tek aşamalı fleksör tendon rekonstrüksiyonları ve silikon rod kullanılarak gerçekleştirilen iki aşamalı fleksör tendon rekonstrüksiyonu ön plandadır. Bununla birlikte, tendon transferi ile yapılan rekonstrüksiyon teknikleri de yer almaktadır. Bu çalışmada, kliniğimizde son 15 yıl içerisinde gecikmiş fleksör tendon yaralanması ile başvuran ve fleksör tendon rüptürü sonrası pediküllü fleksör digitorum superficialis tendon grefti ile tendon transferi uyguladığımız hastaların demografik bilgileri yaralanma biçimleri, yaralanma yönleri, pulley rekonstrüksiyonu, komplikasyonları ve revizyon operasyonları, anestezi türleri, postoperatif klinik sonuçları objektif veriler ile ve hasta anketleri incelenmiş ve elde edilen bulguların karşılaştırılması amaçlanmıştır.2010–2024 tarihleri arasında kliniğimizde zon 1-2 fleksör tendon yaralanması nedeniyle tendon transferi operasyonu yapılan hastalar en az 6 aylık takibi olan 79 hastanın başvuru sırasındaki anamnez ve muayene bulguları, operasyon notları, postoperatif kontrol kayıtları detaylı bir şekilde incelenmiş eksik verileri olan hastalar tekrar muayeneye çağırılarak tamamlanmıştır. Hastaların yaş cinsiyet yaralanma yönü, yaralanan parmağı, yaralanma mekanizması, operasyon süresi, işe geri dönüş süresi, eklem hareket açıklıkları Buck Gramcko ve Modifiye Strickland skorlama sistemleriyle değerlendirilmiş, kavrama ve pinch kuvvetleri sağlam eliyle karşılaştırılmış, DASH-T anketi yapılmıştır. Bu çalışmada elde edilen tüm verilerin analizleri ve görselleştirmeleri R programlama dili kullanılarak gerçekleştirilmiştir.Fleksör tendon rekonstrüksiyonunda tendon transferi, tek aşamalı greft ile rekonstrüksiyonlara göre daha geniş endikasyonu olan ve adezyon açısından daha güvenli iki aşamalı rekonstrüksiyonlara göre daha hızlı ameliyat süresi, daha kısa rehabilitasyon süresi ve daha hızlı işe geri dönüş süresi nedeniyle hasta için daha iyi bir seçenek olduğu kanısındayız. Ayrıca WALANT yöntemiyle yapılan tendon transferlerinde daha iyi sonuca ulaşıldığı görülmüştür. (p<0,01) Çoğu hastada (%63) iyi ve mükemmel sonuç elde edilmiş; komplikasyon oranları düşük, revizyon gereksinimi sınırlı bulunmuştur. Bu bulgular, FDS'den FDP veya FPL'ye tendon transferlerinin, uygun endikasyon ve teknikle uygulandığında, zon 1–2 fleksör tendon rekonstrüksiyonlarında iyi bir fonksiyonel sonuç sağladığını ortaya koymaktadır.

Flexor tendon reconstruction is a surgical method applied in cases where primary tendon repair is not feasible. Numerous techniques have been described in the literature for this purpose, with single-stage reconstructions using tendon grafts and two-stage reconstructions employing silicone rods being the most prominent. In addition, reconstruction techniques utilizing tendon transfer have also been reported. In this study, we aimed to evaluate the demographic characteristics, mechanisms and directions of injury, pulley reconstruction, complications and revision surgeries, anesthesia methods, and postoperative clinical outcomes of patients who presented to our clinic over the past 15 years with delayed flexor tendon injuries and underwent tendon transfer using a pedicled flexor digitorum superficialis (FDS) tendon graft following flexor tendon rupture. Both objective data and patient-reported outcomes were analyzed and compared. Between 2010 and 2024, a total of 79 patients who underwent tendon transfer surgery due to zone 1–2 flexor tendon injuries and had a minimum follow-up of six months were included in the study. Admission anamnesis and examination findings, operative notes, and postoperative follow-up records were thoroughly reviewed, and patients with incomplete data were recalled for further evaluation. Patient characteristics including age, sex, injury direction, injured finger, mechanism of injury, operative time, and return-to-work interval were recorded. Range of motion was assessed using the Buck-Gramcko and Modified Strickland scoring systems, grip and pinch strength were compared with the contralateral healthy hand, and the DASH-T questionnaire was administered. All data analyses and visualizations were performed using the R programming language. Our results indicate that tendon transfer in flexor tendon reconstruction offers a broader indication compared with single-stage graft reconstructions, and provides advantages such as shorter operative time, shorter rehabilitation period, and earlier return to work compared with two-stage reconstructions, which are relatively safer in terms of adhesion formation. Moreover, tendon transfers performed under the WALANT technique yielded superior outcomes (p<0.01). Most patients (63%) achieved good to excellent results, with low complication rates and limited need for revision surgeries. These findings demonstrate that FDS-to-FDP or FDS-to-FPL tendon transfers, when performed with appropriate indications and techniques, provide favorable functional outcomes in zone 1–2 flexor tendon reconstructions.