Turizm Rehberliği Bölümü Öğrencilerinin ve Öğretim Elemanlarının Uzaktan Eğitim Deneyimlerinin Eleştirel Pedagoji Bağlamında Değerlendirilmesi

Abstract

COVID-19 salgını sürecinde ve 6 Şubat 2023 depremi sonrasında Türkiye'de yükseköğretimde zorunlu olarak uygulamaya konulan uzaktan eğitim, özellikle sosyal bilimler alanında ciddi pedagojik sorunları beraberinde getirmiştir. Bu araştırma, turizm rehberliği lisans programında öğrenim gören öğrenciler ile öğretim elemanlarının uzaktan eğitime ilişkin deneyimlerini, eleştirel pedagoji kuramının 'fırsat eşitliği' ve 'diyalojik öğrenme' özellikleri çerçevesinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma desenine dayanan çalışmada, 27 öğrenci ve 15 öğretim elemanıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş; elde edilen veriler MAXQDA programı aracılığıyla içerik ve tematik analiz yöntemleriyle çözümlenmiştir. Bulgular, her iki grubun da uzaktan eğitim sürecinde altyapı eksiklikleri, teknolojik donanım yetersizlikleri, internet bağlantı sorunları ve çalışma ortamı kısıtları nedeniyle ciddi eşitsizlikler yaşandığını ortaya koymaktadır. Bu araştırma, literatürdeki benzer çalışmalardan farklı olarak hem öğrenci hem de öğretim elemanı perspektiflerini karşılaştırmalı biçimde sunarak uzaktan eğitimin sınırlılıklarını eleştirel pedagoji kuramına dayalı olarak tartışmaktadır. Ayrıca, öğrenci-öğretim elemanı etkileşiminin sınırlı olması, derslerin genellikle monolog yapıda ilerlemesi ve geri bildirim mekanizmalarının zayıfladığı ve uygulamalı derslerin yetersizliği öğrenme sürecini öğrenme sürecini olumsuz etkilemiştir. Öğretim elemanları da bu süreci pedagojik açıdan verimsiz bulduklarını, özellikle mesleki yeterlilik kazandırma açısından uzaktan eğitimin yetersiz kaldığını ifade etmiştir. Bu yönüyle araştırma, sosyal bilimler alanında uzaktan eğitimin sınırlılıklarını ortaya koymakta; turizm rehberliği eğitiminde uzaktan eğitimin etkilerini eleştirel pedagoji kuramına dayanarak tartışmakta ve eğitimde yaşanan sorunlara farklı bir perspektif sunmaktadır.

Following the COVID-19 pandemic and the February 6, 2023 earthquake, the implementation of compulsory distance education in Turkey's higher education system has led to significant pedagogical challenges, particularly in the field of social sciences. This study aims to evaluate the experiences of students and faculty members in the tourism guidance undergraduate program regarding distance education, within the framework of critical pedagogy, focusing on the concepts of 'equal opportunity' and 'dialogue.' Based on a qualitative research design, data were collected through semi-structured interviews with 27 students and 15 faculty members and were analyzed using content and thematic analysis through the MAXQDA software. The findings reveal that both groups faced serious inequalities during the distance education process due to inadequate infrastructure, insufficient technological equipment, internet connectivity problems, and limited study environments. Unlike similar studies in the literature, this research comparatively presents the perspectives of both students and instructors, discussing the limitations of distance education from a critical pedagogical standpoint. Furthermore, restricted interaction between students and instructors, the predominantly monologic structure of courses, weak feedback mechanisms, and the lack of practical courses negatively affected the learning process. Faculty members also considered this process pedagogically ineffective, particularly in terms of promoting professional competencies. In this respect, the study identifies the limitations of distance education in the field of social sciences and discusses the impact of distance learning in tourism guidance education based on critical pedagogy, offering a distinctive perspective on the challenges faced in educational practices.