Arcti̇i̇n Maddesi̇ni̇n Deneysel Peri̇odonti̇ti̇s Modeli̇ Üzeri̇ndeki̇ Anti̇enflamatuvar Etki̇nli̇ği̇ni̇n İncelenmesi̇

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bitkisel bir madde olan arctiinin, konak yanıtını düzenleyip periodontal doku yıkımını ve kemik kaybını önleyebileceği veya azaltabileceği hipotezini test edip, bu maddenin deneysel periodontitis modeli oluştuktan sonraki dönemde dişeti interlökün-1β (IL-1β) ve Tümor Nekroze Edici Faktör- α (TNF-α) seviyeleri üzerine etkisini biyokimyasal olarak incelemektir. Materyal ve Metot: Çalışmamızda 30 adet Sprague-Dawley sıçan kullanıldı. Kontrol grubu (Grup 1: sistemik gavaj yolu ile sadece çözücü verilen grup, n=10) dışındaki tüm hayvanların üst sol 1. molar diş ve üst 2. molar dişlerin interproksimal birleşim yeri hizasındaki dişeti altına lipopolisakkarit (LPS) enjeksiyonu yapılarak deneysel periodontitis oluşturuldu. Periodontitis oluşturulan hayvanlar rastgele iki gruba ayrılarak (Grup 2: periodontitis oluşturulan ve sistemik gavaj yolu ile çözücü verilen grup n=10; Grup 3: periodontitis oluşturulan ve sistemik olarak 21 gün boyunca arctiin maddesi verilen grup, n=10) bir gruba sistemik olarak arctiin maddesi verildi. Deney periyodu sonrası sakrifiye edilen hayvanlardan elde edilen dişeti örnekleri sıçana özgü IL-1β ve TNF-α ELISA kitleri ile biyokimyasal olarak incelendi. Bulgular: Dişeti örnekleri üzerinde yapılan biyokimyasal analiz sonuçlarına göre IL-1β ve TNF-α seviyeleri kontrol grubunda (Grup 1), periodontitis gruplarına (Grup 2, Grup 3) göre istatistiksel olarak daha az bulundu (P<0,001). Sistemik olarak arctiin maddesi verilen periodontitis grubunda (Grup 3) IL-1β ve TNF-α seviyeleri diğer periodontitis grubuna (Grup 2) göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük bulundu (P<0,001). Sonuç: Bu çalışmanın sınırları dahilinde, sonuçlarımız arctiin maddesinin, konak yanıtını düzenleyerek deneysel periodontitis geliştikten sonraki dönemde periodontal hastalığın şiddetini ve yıkıcı etkilerini azaltabileceğini gösterdi. Anahtar Kelimeler: Arctiin maddesi; IL-1β; LPS; periodontitis; TNF-α

Aim: The aim of this study was to test the hypothesis that arctiin, a plantery lignan, may avoid or downregulate the periodontal tissuse distruction via host modulation. We managed to investigate the impact of this substance biochemically on the levels of interleukin-1β (IL-1β) and tumor necrosis factor-α (TNF-α) in gingiva after the period of experimental periodontitis model development. Material and Method: 30 Sprague-Dawley rat were used for this study . Experimental periodontitis were developed by injection of lipopolysaccharit(LPS) to the interproximal conjunction line of left maxillar first and second molar teeth of animals except control group (Group 1: only solvent given by systemic gavage, n=10). After the development of experimental peridontitis rats were divided into two groups (Group 2: periodontitis group which solvent given by systemic gavage, n=10; Group 3: periodontitis group which arctiin given by systemic gavage for 21 days, n=10) and randomly and arctiin was systemically given to one of them. At the end of the experiment, gingival samples which were obtained from sacrified animals were investigated biochemically using enzym linked immuno assay (ELISA) kit peculiar to rat's IL-1β and TNF-α. Results: According to the results of biochemically analysis of gingival samples, the levels of IL-1β and TNF-α in control group were found significantly lesser than in periodontitis groups (P<0.001). The levels of IL-1β and TNF-α in periodontitis group who were systemically given arctiin were found statistically lesser than in the other periodontitis group (P<0.001). Conclusion: Within the limits of this study, our results demonstrated that arctiin may reduce the severity and the destuctive effects of periodontal disease, after the experimental periodontitis development period, via the modulation of host response. Keywords: Arctiin; IL-1β; LPS; TNF-α; periodontitis