Publication:
Konuşma Geriliğindeki Etiyolojik Nedenlerin Çocuk Nörolojisi Perspektifinden İncelenmesi

dc.contributor.authorSay, Gökçe Nur
dc.contributor.authorİnce, Hülya
dc.contributor.authorBaşaran, Aslıhan
dc.contributor.authorAkoğlu, Selinay Çağlar
dc.contributor.authorBekaroğlu, Ayşenur
dc.contributor.authorTaşdemir, Haydar Ali
dc.date.accessioned2025-12-11T01:43:58Z
dc.date.issued2022
dc.departmentOndokuz Mayıs Üniversitesien_US
dc.department-tempOndokuz Mayıs Üniversitesi,T.C. Sağlık Bakanlığı,T.C. Sağlık Bakanlığı,T.C. Sağlık Bakanlığı,T.C. Sağlık Bakanlığı,Ondokuz Mayıs Üniversitesien_US
dc.description.abstractAmaç: Çocukluk çağı konuşma geriliklerinin çocuğun kişisel, sosyal ve daha sonraki dönemlerde akademik ve mesleki hayatında belirgin olumsuz etkileri olabilir. Geriliğin risk gruplarının belirlenmesi zamanında farkedilmeleri ve tanı konulması açısından önemlidir. Bu çalışmada kliniğimize konuşma geriliği nedeniyle başvuran çocuklarda nedenlerin ortaya konması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Temmuz 2011 ve Temmuz 2015 arasında, Samsun Kadın Hastalıkları Doğum ve Çocuk Hastanesi ve Özel Medikal Park Samsun Hastanesi, Çocuk Nörolojisi Polikliniği’ne konuşma geriliği şüphesiyle başvurmuş ve konuşma geriliği tanısı konulan olan, 1-12 yaş aralığındaki çocuk hastaların verileri retrospektif olarak incelenerek analiz edildi. Tanımlayıcı istatistikler ortalama, standart sapma ve oranlar şeklinde verildi. Sonuçlar: Çalışmaya alınan 348 hastanın %25.7’u (n=89) kız, %74.3’ü (n=259) ise erkekti. Olguların yaş aralığı 1,2-7,5 [14-95 ay] olarak hesaplandı. Olguların %6,5’inde (n=22) ifade edici dil geriliği, %14’ünde (n=48) hem ifade edici, hem de alıcı dil geriliği saptandı. Hastaların %48’inde ise (n=177) yaygın gelişimsel gerilik (mental motor retardasyon) olarak adlandırılan, gelişim basamaklarının iki ve daha fazla alanında gerilik vardı. Hastaların %32,7’sinde (n=113) epileptik hastalık, %21’inde (n=72) otizm ve %6,5’inde (n=22) işitme kaybı varlığı saptandı. Olguların %2,8’ inde (n=10) prematüre doğum veya düşük doğum ağırlığı öyküsü mevcuttu ve %42’sinde (n=145) ailede konuşma geriliği olan başka bir birey vardı. Hastaların %61’inin (n=210) ailesinin ikinci çocuğu olduğu öğrenildi. Tartışma: Konuşma geriliği şüphesiyle başvuran çocuklarda öykü, fizik muayene, tarama testleri ve tanısal testlerden oluşan ayrıntılı bir tanısal yönetim yaklaşımının benimsenmesi, sadece konuşma geriliğinin düzeltilmesi için değil, aynı zamanda altta yatan mental retardasyon, epileptik bozukluk, otizm ve işitme kaybı gibi klinikopatolojik durumların erken tanısı ve tedavisi açılarından da önemlidir.en_US
dc.identifier.doi10.12956/tchd.927493
dc.identifier.endpage269en_US
dc.identifier.issn1307-4490
dc.identifier.issn2148-3566
dc.identifier.issue4en_US
dc.identifier.startpage264en_US
dc.identifier.trdizinid1328212
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.12956/tchd.927493
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/en/yayin/detay/1328212/konusma-geriligindeki-etiyolojik-nedenlerin-cocuk-norolojisi-perspektifinden-incelenmesi
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12712/45619
dc.identifier.volume16en_US
dc.language.isotren_US
dc.relation.ispartofTürkiye Çocuk Hastalıkları Dergisien_US
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanıen_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.titleKonuşma Geriliğindeki Etiyolojik Nedenlerin Çocuk Nörolojisi Perspektifinden İncelenmesien_US
dc.typeArticleen_US
dspace.entity.typePublication

Files