Yüksek Trombüs Yükü Olan Hastalarda Koroner Stentleme Sonrası No-reflow Gelişiminin Prediktörleri

Abstract

Amaçlar: Bu çalışmada, yüksek trombüs yükü olan hastalarda koroner stentleme sonrası no-reflow gelişiminin öngörücülerini ortaya koymayı amaçladık. Yöntemler: Merkezimizde Şubat 2020 ile Temmuz 2022 tarihleri arasında yüksek trombüs yükü olan koroner lezyonuna aynı seansta stentleme yapılan hastalar bu retrospektif çalışmaya dahil edildi. Yüksek trombüs yükü TIMI derece 4 veya 5 trombüs olarak kabul edildi. No-reflow işlem sonunda TIMI derece ≤2 akım olarak kabul edildi. No-reflow gelişiminin öngörücülerini tespit etmek için çok değişkenli lojistik regresyon analizi yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 485 hastanın 407'sinde (%83,9) no-reflow gelişmemişti. İşlem sonunda no-reflow gelişen 78 (%16,1) hastanın 61'inde TIMI 2, 10'unda TIMI 1, 7'sinde TIMI 0 akım mevcuttu. Yaş [odds oranı (OO) 1,051; %95 güven aralığı (GA) 1,021-1,082; P = ,001], oklüzyon proksimalinde birikmiş trombüs (OO 3,318; %95 GA 1,176-9,365; P = ,023), referans damar çapının (RDÇ) 4 mm'den büyük olması (OO 2,569; %95 GA 1,005-6,565; P = ,049) ve telleme veya küçük balonla dilatasyon sonrası TIMI akım derecesi (OO 0,108; %95 GA 0,065-0,181; P <,001) no-reflow gelişiminin bağımsız öngörücüleriydi. Sonuç: İleri yaş, oklüzyon proksimalinde birikmiş trombüs, 4 mm'den büyük RDÇ ve telleme veya küçük balonla dilatasyon sonrası TIMI derece 3 akımın olmaması yüksek trombüs yükü olan hastalarda koroner stentleme sonrası artmış no-reflow riski ile ilişkili olabilir.