Çocukluk Çağı Konjenital Kalp Hastalıklarında Cerrahi Tedavi Sonrası Ritm Bozukluklarının Yirmidört Saatlik Ambulatuvar Elektrokardiyogram ile Tesbiti

Abstract

ÖZET Çocukluk yaş grubundaki disritmilerle giderek artan sıklıkta karşılaşılmaktadır. Bunun en başta gelen nedenlerinden birisi konjenital kalp hastalıklarında cerrahi tedavinin yaygın şekilde kullanılmasıdır. Günümüzde kompleks kardiyak patolojiler bile cerrahi olarak düzeltilmekte, hastaların yaşam süreleri uzarken morbidite olarak disritmiler artan sıklıkta ortaya çıkmaktadır, özellikle kardiyopulmoner bypass'ın kullanıldığı açık kalp ameliyatlarından sonra iletim sisteminin etkilenmesiyle çeşitli disritmiler gelişebilmekte ve prognozu etkilemektedir. Bu çalışmada Pediatrik Kardiyoloji bölümünde tanısı konularak gerekli preoperatif hazırlıkları tamamlanıp Kalp Damar Cerrahisi'nde öpere edilen 35 konjenital kalp hastalıklı çocuk postoperatif disritmiler yönünden 24 saatlik ambulatuvar EKG ile incelenmiştir. Kontrol grubu olarak 26 sağlıklı çocuk alınmıştır. Çalışma grubunda 14'ü (%40) kız, 21'i (%60) erkek ve ortalama yaşlan 9.7 ± 0.59 yıl (2.41-15.5 yıl) olan ASD'li, VSD'li ve FT'li hastalar vardı. Kontrol grubunun 15'i (%58) kız, 11'i (%42) erkek ve ortalama yaşları 10.64 ± 0.57 yıl (6-16 yıl) idi. Hastalar uygun koşullarda ve her patoloji için özel teknikler kullanılarak öpere edildi. Operasyon sonrası dönemde hastalar disritmiler yönünden ortalama 4.34 ± 0.34 yıl (9 ay - 9.66 yıl) süre ile izlendi. Otuzbeş hastanın tümüne kardiyopulmoner bypass ile açık kalp cerrahisi uygulandı. Bunların ortalama operasyon yaşları 5.30 + 0.54 yıl (11 ay - 12.16 yıl) idi. Operasyon 15 (%43) olguda sağ atriyotomi, 20 (%57) olguda sağ ventrikülotomi yoluyla yapıldı. Operasyon sonrası dönemde 14 ASD'li vakanın standart EKG'sinde 8 (%57) inkomplet sağ dal bloğu, 2 (%14) komplet sağ dal bloğu, 24 saatlik ambulatuvar EKG'sinde 7 (%50) supraventriküler disritmi, 3 (%21) VES vardı. Kontrol grubuna göre PSVT atakları daha sık ve SSVES daha fazla tesbit edildi. On VSD'li vakanın operasyon sonu standart EKG'sinde 2 (%20) inkomplet sağ dal bloğu, 2 (%20) komplet sağ dal bloğu, 24 saatlik ambulatuvar EKG'sinde 6 (%60) supraventriküler disritmi, 6 (%60) ventriküler disritmi vardı. Kontrol grubuna göre PSVT atakları daha sık ve SSVES daha fazla tesbit edildi. Onbir FT'li vakanın operasyon sonu standart EKG'sinde 10 (%91) komplet sağ dal bloğu, 1 (%9) VES, 24 saatlik ambulatuvar EKG'sinde 9 (%81) 44supraventriküler disritmi, 8 (%72) ventriküler disritmi vardı. Kontrol grubuna göre PSVT atakları daha sık ve SSVES daha fazla tesbit edildi. Kontrol grubunun 24 saatlik ambulatuvar EKG'sinde 9 (%81) supraventriküler disritmi, 5 (%72) ventriküler disritmi, çalışma grubuna göre PSVT atakları daha az ve SSVES daha seyrek tesbit edildi. Bu sonuçlar sağ ventrikülotominin özellikle ventriküler disritmi insidansını belirgin şekilde arttırdığını gösterdi. Fallot tetralojisi gibi daha kompleks operasyon geçirenlerde disritmi sıklığı artmaktaydı, izlem boyunca VSDTı hastalarda semptom veren bir PSVTli ve bir grup 2 VES'li ile FTli 2 VES'li hastaya medikal tedavi uygulandı. 45