Ejder Meyvesinin (H. Polyrhizus, H. Undatus) Fenolik, Flavonoid, Antioksidan, Mineral ve Antosiyanin Aktivitesinin Araştırılması

Abstract

Bu çalışmada, kırmızı etli (Hylocereus polyrhizus) ve beyaz etli (Hylocereus undatus) ejder meyvesi türlerinde fenolik madde, flavonoid, antioksidan kapasite, askorbik asit, antosiyanin ve bazı mineral düzeylerinin belirlenmesi ve karşılaştırılması amaçlandı. Antalya çevresinde doğal olarak yetişen ejder meyveleri (H.polyrhizus ve H. undatus) üzerine yapılan bu araştırmada, sonbahar mevsiminde rastgele seçilen 10 farklı kaynaktan temin edilen meyveler, iç et renklerine göre iki gruba ayrıldı: Grup 1, kırmızı etli ejder meyvesi (H. polyrhizus); Grup 2 beyaz etli ejder meyvesi (H. undatus). Hazırlanan ekstraktlarda toplam fenolik madde içeriği Folin-Ciocalteu yöntemiyle, toplam flavonoid içeriği alüminyum klorür metodu ile ve askorbik asit miktarı ise spektrofotometrik yöntemle belirlendi. Antosiyanin düzeyi pH-diferansiyel metotla, toplam antioksidan kapasitesi (TAS) ve bazı mineraller (Ca, K, Mg, Fe vb.) ticari kitler ile ölçüldü. Kırmızı etli ejder meyvesi (Grup 1, H. polyrhizus) ile beyaz etli ejder meyvesi (Grup 2, H. undatus) karşılaştırıldığında, fenolik madde, askorbik asit, antosiyanin, tanen ve TAS Grup 1'de anlamlı derecede daha yüksek bulundu (P<0.05). Toplam flavonoid düzeyi Grup 1'de biraz daha düşük olmasına rağmen bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (P>0.05). Ayrıca, glukoz düzeyi Grup 1'de anlamlı şekilde daha yüksekti (P<0.05). Mineral içerik bakımından ise fosfor (P>0.05) ve potasyum (P<0.05) ile magnezyum ve kalsiyum (P<0.05) düzeyleri Grup 2'de daha yüksekti. Demir düzeyi Grup 1'de, çinko, sodyum ve klor ise Grup 2'de daha fazla olmakla birlikte, bu farklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (P>0.05). Sonuç olarak, kırmızı etli ejder meyvesi (H. polyrhizus), antioksidan içeriği bakımından daha zengin bulunurken; beyaz etli ejder meyvesi (H. undatus), mineral içeriği açısından daha yüksek değerlere sahip bulundu.In this study, it was aimed to determine and compare the levels of phenolic compounds, flavonoids, antioxidant capacity, ascorbic acid, anthocyanins, and certain minerals in red-fleshed (Hylocereus polyrhizus) and white-fleshed (Hylocereus undatus) dragon fruit varieties. In this research conducted on dragon fruits (H. polyrhizus and H. undatus) naturally grown around the Antalya region, fruits obtained from 10 randomly selected sources during the autumn season were divided into two groups based on their flesh color: Group 1 consisted of red-fleshed dragon fruits (H. polyrhizus), and Group 2 included white-fleshed dragon fruits (H. undatus). In the prepared extracts, total phenolic content was determined using the Folin- Ciocalteu method, total flavonoid content by the aluminum chloride method, and ascorbic acid content by spectrophotometric analysis. Anthocyanin levels were measured using the pH-differential method, while total antioxidant capacity (TAC) and certain minerals (Ca, K, Mg, Fe, etc.) were measured using commercial kits. When red-fleshed dragon fruits (Group 1, H. polyrhizus) were compared with white-fleshed ones (Group 2, H. undatus), levels of phenolic compounds, ascorbic acid, anthocyanins, tannins, and total antioxidant capacity (TAC) were found to be significantly higher in Group 1 (P < 0.05). Although total flavonoid content was slightly lower in Group 1, this difference was not statistically significant (P > 0.05). Additionally, glucose levels were significantly higher in Group 1 (P < 0.05). In terms of mineral content, levels of phosphorus (P > 0.05), potassium (P < 0.05), magnesium, and calcium (P < 0.05) were higher in Group 2. While iron (Fe) content was higher in Group 1, levels of zinc (Zn), sodium (Na), and chloride (Cl) were higher in Group 2; however, these differences were not statistically significant (P > 0.05). In conclusion, the red-fleshed dragon fruit (H. polyrhizus) was found to be richer in antioxidant content, while the white-fleshed dragon fruit (H. undatus) had higher mineral content.