Türlerin Sınırlarındaki Çözülmede Postmodernizm Etkisi: Murat Gülsoy’un Nisyan Romanı Örneği

Abstract

Tür, tanımlandığı noktadan itibaren problemlerini de üreten; uzlaşımsal bir kararda bulunulamayan bir konudur. Tür tanımlamasının bizatihi kendisinin üretmiş olduğu bu problemli yapısı başlangıçta kabul edilebilir. Ancak ön anlamayı da açığa çıkarması; bu ön anlamaların okuma sürecinde revize edilmesiyle bir metnin bünyesinde diğer türlere de alan açabilmesinin mümkün olabileceği önemli bir husustur. Özellikle postmodernizm sonrasında görünür hale gelen bu durum, metin üzerinden tür yaklaşımını etkilemektedir. Bu yaklaşımda geleneksel tür çerçevesine, türlerin sınırlarına, postmodernizmin getirmiş olduğu yorumun türler arasındaki geçirgenliği anlamada etkili olduğu görülmektedir. Bu ifadelerden yola çıkarak bu çalışmada, roman ve günlük türünün arasındaki ilişki, dil boyutunda birbirlerinin sınırlarında dolaştığını fark ettirmektedir. Buradan hareketle bu araştırma, postmodernizm sonrası türlerin sınırlarındaki çözülmeye işaret ederek edebi metnin çoktürlü bir yapı sergileyebileceği iddiasını taşımaktadır. Edebi türlerin sınırlarındaki çözülme, çalışmanın odağında yer alan ve postmodernist unsurlar barındıran Murat Gülsoy’un Nisyan romanından örneklenerek gösterilmeye çalışılmıştır. Böylelikle çalışmanın sınırlarını oluşturan bu metnin, söz konusu türlerin birlikteliğini ve bir türün ötekinin alanına taşabileceğini gözlemek için elverişli olduğu görülmüştür. Çalışmanın metodolojisi için Geleneksel Tür teorisinin birikimi dikkate alınmıştır.