Nohut Tarımında Çiftçi Uygulamaları İle Önerilen Yetiştirme Tekniklerinin Kıyaslanması Üzerine Bir Araştırma

Abstract

6. ÖZET Orta Karadeniz Geçit Bölgesinde nohut tarımında halen uygulanmakta olan yetiştirme teknikleri ile bölgeye önerilen yetiştirme tekniği paketi arasındaki farkları ortaya koymak amacıyla yürütülen bu araştırma Merzifon ilçesine bağlı Bayat ve Demirpınar köylerinde 1991 yılında yapılmıştır. Çalışmada; Yerli ve T. 89 çeşit adayı olmak üzere iki çeşit, Nisan başında (erken) ve Mayıs sonunda (geç) olmak üzere iki ekim zamanı, serpme ve sıraya olmak üzere iki ekim metodu ve gübreli (3.2 kg/da N, 8 kg/da PoOc) ve gübresiz olmak üzere iki gübre seviyesi kullanılmıştır. Denemeler 2 faktöriyel deneme deseninde üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada, lokasyonlar ayrı, ayrı ve birlikte değerlendirilerek aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir; 1. Erken ekimlerde, geç ekimlere göre çok önemli verim artışı görülmüştür. 2. Antraknozun görüldüğü Bayat lokasyonunda, bölgeye önerilen T. 89 çeşit adayı antraknoza karşı mukavim olduğun dan yerli çeşite göre daha iyi performans göstermiştir. 3. Antraknoza rastlanmayan Demirpınar lokasyonunda çeşitler arasında önemli bir fark bulunamamıştır. 4. Sıraya ekim metodunda, çıkış ve hasatta bitki sayı sı daha yüksek oranda gerçekleştiğinden verimler serpmeye göre daha yüksek olmuştur. 5. Gübre uygulamaları arasında önemli bir fark tesbit edilememiştir. Buna göre yörede nohut üzerinde yapılacak olan çalışmalarda öncelikle ve ağırlıklı olarak ekim zamanı, ekim metodu ve çeşit üzerinde durulmalıdır.

7. SUMMARY An Investigation on Comparison of Farmers' Practices and Recommended Practices in Chickpea Cultivation This study was undertaken to determine differences between conventional and recommended practices in chickpea ( C. arietinum L.) cultivation in Central Black Sea Region in 1991. Experiments were conducted in two locations, Bayat and Demirpinar villages of Merzifon. In this research, two lines (local population and Taşova 89 which is candidate for release), two sowing times (early and late), two planting methods (broadcasting and row planting) and two fertilizer levels (no fertilizer and 32 kg/ha N with 80 kg/ha P9O5 were compered in 2 factorial design with 3 replicates. The results, obtained from separate and combined analyses of locations, were summarized below: 1. Seed yield was found much higher in early planting than in late planting. 2. Taşova 89 which was recommended to the region and tolerant to Ascohyta blight gave better result than local one in the presence of Ascohyta blight epidemics in Bayat location, But there was no significant differences between two lines in Demirpinar location where no severe disease damage was observed. 3. Because of high emergency rate and number of plant at harvest, seed yield was significantly higher in row planting method than broadcasting one. 4. Fertilizer application did not increased seed yield significantly. 5. Further research on planting time, sowing method, and cultivars with more treatments than this study is needed.